Í nýjum texta á Ledarsidorna.se ræðst bloggarinn og álitsgjafinn Johan Westerholm, harkalega á sjálfsmynd margra Svía sem telja Svíþjóð vera spillingarlausa þjóð. Westerholm sýnir í staðinn með tilvísun í alþjóðlegar rannsóknir, að svokölluð „mjúk“ spilling er kerfisbundið vandamál í Svíþjóð. Gagnrýni hans er athyglisverð, vegna þess að hann kemur úr röðum sósíaldemókrata en á meðan þeir eru í brúnni sem þeir eru ekki núna, þá er fleyið fullkomið.
Westerholm skrifar:
„Svíþjóð telur sig vera lausa við spillingu. Það er ekki alveg rétt fullyrðing og hún byggir eingöngu á alþjóðlegum vísitölum sem taka ekki tillit til þeirra rannsókna sem nú eru að verða sífellt aðgengilegri.“
Westerholm vísar í bók Bandaríkjamannsins William E. Schluter í New Jersey sem barðist hart gegn spillingu. Bókin heitir Mjúk spilling: Hvernig siðlaus hegðun grefur undan góðri stjórnsýslu og hvað á að gera við hana. Westerholm segir að lýsingarnar gætu alveg eins verið um Svíþjóð:
„Lýsingar hans á opinberum starfsmönnum sem hugsa meira um pólitísk völd og persónulegan ávinning en almannahag hefðu getað verið teknar úr sænskri stjórnsýslu.“
Samkvæmt Westerholm vísar hugtakið „mjúk spilling“ ekki til mútugreiðslna í umslögum, heldur til hegðunar sem er formlega lögleg en rýrir traust á ríkinu. Hann vitnar einnig í Robert Redlich, embættismann í baráttu gegn spillingu, sem sló föstu:
„Mjúk spilling er stranglega séð ekki ólögleg, heldur felur í sér siðlausa hegðun og hagsmunaárekstra sem að lokum stuðla að því að grafið er undan trausti almennings á stjórnvöldum. Mjúk spilling er stóra vandamálið og við verðum að getað séð það í víðari sjóndeildarhring en hefðbundna glæpastarfsemi. “
Westerholm bendir meðal annars á hvernig tilskipanir, verkefni og fjárhagslegar ákvarðanir eru teknar á mörkum stjórnmála, ríkisvalds og viðskipta – oft án þess að notaðar séu formlegar hagsmunaárekstrarreglur:
„Grafið er undan trausti almennings, þegar almenningur sér ósanngjarnar eða rangar ákvarðanir teknar, skort á gagnsæi og skort á ábyrgð.“