Morgunblaðið greindi frá því í gær að í skjali ESB ár 2010 um „almenna afstöðu“ sambandsins til aðildarviðræðna við Ísland væri margítrekað að Ísland yrði að taka upp allt reglusafn sambandsins (fr. acquis communautaire) og að aðlögun íslenskrar stjórnskipunar og stjórnsýslu þyrfti að hefjast meðan á aðildarviðræðum stæði. Kemur fram að „sameiginlegt markmið bæði Íslands og ESB með aðildarviðræðum væri aðild.“ Þetta slær „könnunarviðræður“ um að „kíkja í pakkann” eða að sjá hvernig „samningurinn gæti litið út” alfarið út af borðinu.
Ljóst er að þótt valkyrjurnar telji sig vera ofurmenni, þá eru þær eins og mýflugur gegn fílahjörð í tilraun sinni að breyta Lissabonsáttmálanum. Það er yfirgengileg ósvífni og illverk að bera það á borð þjóðarinnar að hægt sé að ná „góðum samningi” eins og Þorgerður og Kristrún með Ingu í eftirdragi lofa þjóðinni. Þar er sagt að aðlögunarviðræður við ESB séu „samningaviðræður” eins og um tvo jafngilda einstaklinga sé að ræða.
En Íslendingar hafa núna fengið að sjá og upplifa svart á hvítu, að ekki einu sinni afturköllun umsóknar Íslands um aðild að ESB gildir hjá ESB. Talað er um hversu erfitt eða ómögulegt sé að komast úr sambandinu ef inn er komið og er íslenska dæmið sönnun þess að ekki er einu sinni hægt að draga aðildarumsókn til baka. „Umsókn Íslands um aðild að ESB er í fullu gildi” tilkynnti Ursula van der Leyen á blaðamannafundi með Kristrúnu Frostadóttur í júlí í fyrra.
Rýtingur í bak þjóðarinnar
Evrópusambandið hefur ákveðið að taka Ísland inn í sambandið. ESB þarf að komast yfir fiskimiðin sem hafa verið líf Íslands í manna minnum. Ávöxtur sjálfstæðis- og landhelgisbaráttu Íslendinga mun falla í erlendar hendur við innlimun landsins í ESB. Evrópusambandið stjórnar þegar aðlögunarferli Íslands í sambandið eins og berlega kom í ljós við ákvörðun dagsetningu ESB-kosninganna, 29. ágúst n.k.
Það er ekkert annað en hrein valdníðsla að keyra yfir lýðræði Íslendinga með því að demba þjóðinni í þjóðaratkvæði um aðild Íslands að ESB mitt í baráttu stjórnmálaflokkanna til sveitastjórnakosninganna. Þvílík vanvirðing og smán gagnvart íslensku lýðræði hefur ekki sést áður í sögu lýðveldisins. Ríkisstjórnin segist treysta þjóðinni en valtar yfir hana með ESB-kosningum á meðan þjóðin er að fara að kjósa sér fulltrúa til sveitastjórna. Síðan koma sumarfrí og þá á að kjósa um áframhaldandi umsókn Íslands um aðild að ESB.
Allt er þetta ferli með ráðum gert, að blekkja þjóðina um eðli kosninganna og boða þær á meðan þjóðin er upptekin við sveitastjórnarkosningar og síðan að halda atkvæðagreiðsluna á sumarfrístíma. Verið er að stýra því að þjóðin fái lítil sem engin tækifæri til að ræða málið, falli fyrir blekkingunni um eðli kosninganna og kjósi já, sem verður aðgöngumiði Íslands að ESB. Í raun er þetta rýtingur í bak þjóðarinnar sem klýfur hana í herðar niður í deilum um yfirráð ESB annars vegar og sjálfsákvörðunarrétt Íslendinga hinns vegar.
Já þýðir samþykkt aðildar Íslands að ESB
Loforð um seinni kosningar eru marklaus miðað við svik Kristrúnar Frostadóttur á gefnum kosningaloforðum eins og að ekki hefja umræður um aðild Íslands að ESB á þessu kjörtímabili.
Verið er að blekkja Íslendinga með fáheyrðum ósannindum um eðli aðlögunarviðræðna við ESB rétt eins og valkyrjustjórnin gæti breytt samkomulagi 27 ríkja á einu augnabliki með töfrasprota sínum.
Það er ógæfa Íslands að hafa kosið svo svikula og undirförla embættismenn til forystu sem vilja svíkja þjóð sína og blekkja til að afhenda örlög lífs síns til ókjörinna búrókrata erlends stórveldis. Ríkisstjórnin er sannkölluð valkyrjustjórn í skilningi Íslendingasagna en þær spunnu vef í vefstólum gerðum úr görnum manna og hauskúpum.
Ætla Íslendingar að svíkja sjálfa sig og forfeðurna sem fundu eyjuna til að komast af við erfiðar aðstæður og ráða örlögum sínum sjálfir?
ESB og leppar þeirra á Íslandi telja greinilega að svo sé með aðstoð valkyrjanna og að það verði létt verk að véla þjóðina inn.