Alltaf kemur skýrar í ljós hverslags valdníðsla og afhroð þjóðaratkvæðagreiðsla ríkisstjórnarinnar um ESB er. Sem betur fer tala fleiri oft nafnkunnir Íslendingar fyrir sjálfstæði og sjálfsákvörðunarrétti þjóðarinnar. Björn Bjarnason skrifar um Dæmalausar ESB-umræður og bendir á í pistli á heimasíðu sinni að :
„Aldrei hefur nokkurt ríki sótt um aðild að ESB til að sanna að það þurfi ekki að virða lagagrundvöll sambandsins og laga sig að honum í samræmi við ákvarðanir sem teknar eru á vettvangi sambandsins.“
Seinna í pistlinum skrifar Björn:
„Stofnað er til deilna um það sem stendur í öllum ESB-handbókum, að ríki sem vilja inn í ESB verði frá fyrsta degi sem stigið er í þá átt að laga sig að öllum kröfum sambandsins…..Ráðherrar rembast við að sannfæra sjálfa sig og aðra um að víst geti þeir þetta bara ef þeir fái opið umboð frá þjóðinni. Hvílík sjálfsblekking!“
Þetta eru orð að sönnu. Fáránleiki valkyrjanna er svo yfirgengilegur að þær halda því fram að þær geti breytt grundvelli samnings 27 aðildarríkja ESB sem eru í óða önn að mynda sambandsríki! Hegðun ríkisstjórnarinnar með þessum fullyrðingum að enginn megi segja neitt fyrr„en samningur liggur fyrir“ er framkoma sem bendir til þess að hún telur sig svo æðri landsmönnum að þeir falli á kné og gleymi uppruna sínum vegna orða hennar. Fýlusvipur hinnar fúlu og yfir sig súpandi móðgunarhveljum Kristrúnar van der leiðinlegu breyttu stemningu Alþingis í útfararstemningu, þegar Sigmundur Davíð, formaður Miðflokksins, minnti hana á svindl ríkisstjórnarinnar á Alþingi. Helst vildi Kristrún Frostadóttir geta hent allri stjórnarandstöðinni í fangelsi til að fá óskoraðan frið til að véla landsmenn í þessa ESB gildru.
Heyrum hvað annar Miðflokksmaður, Karl Gauti Hjaltason hefur að segja um málið:
Þá skrifar Arnar Lofsson á Facebook og bendir á að hin dökku ár hafi verið í sögu þjóðarinnar frá árinu 1262, þegar Gamli Sáttmáli var gerður, fram að stofnun lýðveldisins ár 1944. Ef þjóðin kýs já 29. ágúst, þá erum við búin að afsala okkur rétti okkar að ráða örlögum okkar sjálfra í hendur erlendra búrókrata í Brussel sem í dag eru í óða önn að undirbúa komandi stórstyrjöld gegn Rússum.
