The European Conservative birtir í dag grein eftir Gústaf Adolf Skúlason, ritstjóra Þjóðólfs og Írisi Erlingsdóttur, fjölmiðlafræðing í tilefni af erlendum viðtölum Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra Íslands, sem leggur far sitt við að klaga yfir vondum Íslendingum erlendis.
Undir fyrirsögninni Utanríkisráðherra Íslands óttast Brexit-augnablik eru ummæli Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur utanríkisráðherra í The Guardian 27. maí gagnrýnd. Hún segir þar að Ísland standi frammi fyrir mögulegu „Brexit-augnabliki“ í þjóðaratkvæðagreiðslunni um áframhald aðildarumsóknar Íslands að Evrópusambandinu þann 29. ágúst næst komandi.
Höfundarnir segja að með ummælunum sé ráðherrann í raun að gera lítið úr réttmætum efasemdum stórs hluta þjóðarinnar um ESB-aðild. Þeir benda á að andstaða við aðild byggist fyrst og fremst á áhyggjum af fullveldi Íslands, yfirráðum yfir fiskimiðunum og auknum áhrifum Brussel á íslenska löggjöf.
Höfundarnir gagnrýna jafnframt að ráðherrann líki aðildarumsókn Íslands að ESB við útgöngu Bretlands úr ESB og bendla því saman við „hræðsluáróður“ og erlend áhrif. Höfundarnir telja að með vísunum til „Brexit-augnabliks“ sé ráðherrann að reyna að ramma inn andstöðu við ESB sem afleiðingu af hræðslu, rangfærslum eða utanaðkomandi áhrifum. Þeir segja slíkt draga athyglina frá meginmálinu — þeirri grundvallarspurningu hvort Íslendingar vilji framselja aukið vald til Brussel eða ráða áfram eigin örlögum með því að halda fullum yfirráðum yfir eigin auðlindum, lögum og stefnumótun.
Greinin kemur á sama tíma og baráttan fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna harðnar. Þingið hefur þegar samþykkt að kosið verði 29. ágúst um hvort halda eigi áfram umsókn um inngöngu Íslands í Evrópusambandið.
„Brexit var ekki slys heldur lýðræðisleg ákvörðun bresku þjóðarinnar,“ segja höfundarnir og bæta við að íslenskir kjósendur eigi skilið sömu virðingu þegar þeir ganga að kjörborðinu í sumar.