Hannes Hólmsteinn Gissurarson, prófessor emeritus í stjórnmálafræði skrifar á Facebook svar við spurningu Bubba Morhens, af hverju menn óttast ESB? Hannes listar upp sjö atriði sem vert er fyrir alla að lesa og taka til sín í þeirri baráttu um örlög þjóðarinnar sem er fram undan. Hannes Hólmsteinn bendir á að síðast þegar samið var við erlent ríki til að tryggja greið viðskipti og frið í landinu var árið 1262, þegar samið var við Noregskonung. Þá festist þjóðin í fátæktargildru landeigenda og konungs sem varði í margar aldir.
Hannes Hólmsteinn skrifar á Facebook:
Bubbi Morthens spurði, hvers vegna menn óttuðust ESB.
Ég svaraði honum svo:
Í fyrsta lagi kann ESB að henta mörgum þjóðum, til dæmis í Suður-Evrópu, sem búa við gallað stjórnarfar og þurfa aðgang að Evrópumarkaðnum. Ástandið þar batnar við að ganga í ESB. En þetta á ekki við um okkur. Við höfum þegar aðgang að Evrópumarkaðnum. Það er ekkert unnið við að ganga í ESB, en kostnaðurinn af því mikill og líklega miklu meiri en við vitum núna vegna fjárhagsvanda ESB.
Í öðru lagi myndum við missa yfirráðin yfir fiskimiðunum og orkulindunum og hreina vatninu, þótt eflaust myndi eitthvert tillit vera tekið til sérstöðu okkar, en það væri þá fyrir náð ESB, en ekki réttur okkar.
Í þriðja lagi myndum við ekki geta gert fríverslunarsamninga við aðrar þjóðir.
Í fjórða lagi er ekkert öryggi í ESB. Evrópuríkin geta ekki einu sinni ráðið við Húthana á Rauða hafi eða klerkana í Hormúz sundi. Bandaríkjamenn verða að vinna þau verk.
Í fimmta lagi yrðum við auðvitað herskyld, væri stofnaður Evrópuher, eins og talað er um í alvöru. En við erum í þeirri ákjósanlegu aðstöðu, að Bandaríkin annast varnir landsins samkvæmt varnarsamningnum frá 1951.
Í sjötta lagi, eins og Ólafur Ragnar Grímsson hefur bent á, er ESB núna allt annað en árið 2009, meðal annars vegna þess að hin rótgróna lýðræðisþjóð Bretland er gengin úr því. Jafnframt hafa inntökuskilyrði verið hert.
Í sjöunda lagi sýnir Brexit einmitt, hversu erfitt er að ganga úr ESB.
Ef við göngum í það og komumst síðan að því, að það hafi verið misráðið, er ekki auðhlaupið að því að leiðrétta þau mistök. Við sitjum þá föst í gildru. Við ætluðum í skjól, en festumst í gildru, svipað og gerðist árið 1262, þegar við sömdum við Noregskonung um að tryggja greið viðskipti og efla frið í landinu, en þess í stað festumst við í fátæktargildru, sem konungur og landeigendastéttin smíðuðu í sameiningu og hélt í margar aldir. Sjávarútvegi var haldið niðri og komið í veg fyrir þéttbýlismyndun.