Börnin ykkar spyrja
Íslenskir karlmenn, hvað eruð þið að hugsa? “Íslenskir karlmenn þeir eru sko alls engar gungur…” söng Egill Ólafsson og Stuðmenn. Ég held ég verði að vera ósammála. Hvað eruð þið eruð að hugsa, drengir! Þið eruð gjörsamlega “MIA” eða “missing in action.”
Eins og lesendur Þjóðólfs vita er það mín skoðun að kvenvæðing íslenskra stofnana – það sem ég kalla píkuveldisvæðing (ég er ekki sammála því að orðið “píka” sé “ljótt” orð; ég nota orðið vegna þess að það stuðar fólk, og full þörf er á því að stuða fólk) – sé að leggja land og þjóð í rúst.
Undanfarna mánuði hef ég farið í gegnum starfsmannalista stofnana og ráðuneyta til að sjá hlutfall kvenna og karla sem ráða ríkjum á Íslandi og niðurstöðurnar eru hrikalegar. Í grein sem ég skrifaði fyrir European Conservative benti ég á að á Íslandi eru konur 80% allra kennara í menntakerfi landsins, eitt hæsta hlutfall í OECD (ég hef gert bleik og blá “memes” til að fólk geti í fljótu bragði séð hve hrikalegur ójöfnuðurinn er), en kvenræðisástandið er jafnvel enn verra en þegar ég skrifaði greinina.
Ég spurði gervigreindina um hlutfall kvenna og karla í stjórnunarstöðum grunnskóla í Reykjavík; upplýsingar um það voru ekki til staðar, svo ég fór sjálf í gegnum starfsmannalista 42 grunnskóla á Reykjavíkursvæðinu. Niðurstöðurnar eru hrikalegar: af 42 skólastjórastöðum eru 36 konur, sex karlmenn. Aðstoðarskólastjórar: 35 konur, fjórir karlmenn. Um 90% kvenvæðing.
Hvernig stendur á þessu? Þetta er ólíðandi. Hvað er að gerast? Hvernig stendur á því að konur eru 90% af öllum stjórnendum grunnskóla í Reykjavík? Hafa karlmenn engan áhuga á þessum störfum?
Þetta er grafalvarlegt mál. Ísland eyðir meira en nokkurt annað ríki á Vesturlöndum í menntun – 5,6–6,7% af landsframleiðslu (vel yfir OECD-meðaltalinu 4,7–5,1%), u.þ.b. 15.040 evrur á hvern nemanda, langt fram úr OECD viðmiðum. Auðvitað erum við ekki að tala um gæðamenntun til nemenda, heldur er hér um að ræða há kennaralaun til kvenna, sem eru 90% af starfsfólki íslenska menntakerfisins. “Í PISA 2022 fengu íslenskir 15 ára nemendur lægri einkunn en OECD-meðaltal í öllum greinum — 459 í stærðfræði (OECD: 472), 436 í lesskilningi (OECD: 476) og 447 í náttúruvísindum (OECD: 485)” — við erum á botninum. Einkunnir hafa lækkað stöðugt í tvo áratugi (t.d. hefur lesskilningur fallið um 70 stig frá árinu 2000 og stærðfræði um 36 stig frá 2018), hraðar en í flestum sambærilegum löndum.
