Kennslubók fyrir Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur

Evrópusambandið gaf út bækling ár 2011 um hvað aðlögunarviðræður þýða fyrir það land sem sækir um aðild að ESB og hvernig þær fara fram. Stefan Fule skrifar formála og á blaðsíðu 9 er aðildarviðræðum lýst, hér að neðan í þýðingu hinnar skelfilegu gervigreindar sem Þorgerður ásakar fyrir falsfréttir og upplýsingaóreiðu. Þar stendur orðrétt að hugtakið „viðræður“ getur verið villandi. Þar fyrir neðan eru kaflarnir taldir upp sem skilyrði ESB er að opna, ræða, taka ákvörðun og loka. Staðreyndir sjálfs ESB reynir utanríkisráðherrann að fela fyrir þjóðinni og fer með rangt mál þegar hún segir að ekki sé um aðlögunarferli að ræða. En lesið sjálf og dæmið :

Hvernig stækkunarferlið virkar: að uppfylla skilyrðin

Til að tryggja að stækkun færi bæði ESB og þeim ríkjum sem eru í aðildarferlinu ávinning þarf að stýra aðildarferlinu af kostgæfni. Umsóknarríkin verða að sýna fram á að þau geti tekið fullan þátt sem aðildarríki – sem krefst bæði víðtæks stuðnings meðal borgaranna og pólitísks og tæknilegs samræmis við staðla og viðmið ESB. Allan tímann, frá umsókn til aðildar, beitir ESB ítarlegu samþykktarferli sem fer fram í áföngum.

Til að hjálpa ríkjunum að undirbúa sig fyrir framtíðaraðild hefur ESB mótað foraðildarstefnu. Mikilvægir þættir þeirrar stefnu eru meðal annars samningar sem kveða á um réttindi og skyldur (eins og stöðugleika- og aðildarsamningarnir í tilviki Vestur-Balkanskaga), sem og sérstök samstarfsúrræði á borð við aðildarsamstarf eða Evrópusamstarf, þar sem sett eru fram áþreifanleg umbótamarkmið sem umsóknarríki og möguleg umsóknarríki eiga að ná. Fjárhagsaðstoð ESB er annar mikilvægur þáttur foraðildarstefnunnar.

Aðildarviðræður

Aðildarviðræður snúast um getu umsóknarríkisins til að taka á sig þær skyldur sem fylgja aðild. Hugtakið „viðræður“ getur verið villandi.

Aðildarviðræður beinast að skilyrðum og tímasetningu þess hvernig umsóknarríki innleiðir og beitir reglum ESB – sem eru um 100.000 blaðsíður að umfangi. Og þessar reglur (einnig nefndar acquis, franskt orð yfir „það sem hefur verið samþykkt“) eru ekki samningsatriði.

Hvernig stækkunarferlið virkar: að uppfylla skilyrðin

Fyrir umsóknarríkin snýst málið í meginatriðum um að samþykkja hvernig og hvenær taka skuli upp og innleiða reglur og verklagsreglur ESB. Fyrir ESB er mikilvægt að fá tryggingar fyrir dagsetningu og árangursríkri framkvæmd hvers umsóknarríkis á reglunum.

Viðræðurnar fara fram milli aðildarríkja ESB og hvers umsóknarríkis fyrir sig og hraði þeirra ræðst af framvindu hvers ríkis við að uppfylla skilyrðin. Umsóknarríkin hafa því hvata til að hrinda nauðsynlegum umbótum í framkvæmd hratt og á skilvirkan hátt. Sumar þessara umbóta krefjast umfangsmikilla og stundum erfiðra breytinga á stjórnmála- og efnahagskerfum ríkisins. Því er mikilvægt að stjórnvöld útskýri á skýran og sannfærandi hátt fyrir borgurum landsins ástæður þessara umbóta. Stuðningur borgaralegs samfélags er nauðsynlegur í þessu ferli.

Samningafundir eru haldnir á vettvangi ráðherra eða staðgengla þeirra, það er fastafulltrúa aðildarríkjanna, og sendiherra eða aðalsamningamanna umsóknarríkjanna.

Til að auðvelda viðræðurnar er allri löggjöf ESB skipt niður í „kafla“, sem hver um sig samsvarar ákveðnu stefnumálasviði. Fyrsta skrefið í viðræðunum nefnist „rýni“ (screening); tilgangur hennar er að greina þau svið þar sem löggjöf, stofnanir eða stjórnsýsluhættir umsóknarríkis þurfa að samræmast reglum ESB.

Kaflar acquis-regluverksins