Evrópa verður að skipta tafarlaust yfir í stríðstíma – núna. Það er skoðun fyrrverandi hershöfðingja Nató, Robs Bauers, sem krefst þess að 40 stunda vinnuvika verði lögð niður, að krafturinn fari í vopnaframleiðslu og almenningur hafi minna að segja til um. „Ástandið er alvarlegt – og þetta er brýnt“ varar hann við.
„Evrópa verður tafarlaust að skipta yfir í stríðstíma“ eru skilaboð Rob Bauers, fv. formanns hermálanefndar Nató. Hann mælir með lokum 40 klukkustunda vinnuvikunnar, vopnaframleiðslu allan sólarhringinn og aukinni pólitískri stjórn á samfélaginu. Frá þessu greina bæði Børsen í Danmörku og Dagens Industri í Svíþjóð. Bauer varar við samhæfðri árás frá Rússlandi og Kína og segir ástandið „grafalvarlegt og brýnt.“
Yfirlýsingarnar sæta mikilli gagnrýni. Sænski hernaðarsérfræðingurinn Mikael Valtersson telur að stefna Bauers sé hluti af víðtækari stjórnmálaherferð til að þjappa og miðstýra völdum, hækka vopnakostnað og síðast en ekki síst: að hræða íbúana til hlýðni. Valterson segir í viðtali við sænska netmiðilinn Frelsisfréttir:
„Hann (Rob Bauer/GS) talar eins og mjög svo yfirlýstur stríðshaukur. Það sem hann segir er að það verði stríð. Að það sé ekki til nein önnur leið.“
Byggið vopnaverksmiðjur og þaggið í heimamönnum
Bauer hefur krafist þess að iðnaðargetu Evrópu verði fljótt umbreytt í stríðsframleiðslu – jafnvel þótt það þýði að hnekkja þurfi ákvörðunum sveitarfélaga. Bauer segir um belgískan borgarstjóra sem sagði nei við vopnaiðnaði í sinni borg:
„Hvenær ætlum við að tryggja að einhver geti sagt slíku fólki að þegja – að til sé eitthvað stærra en þú og þínar áhyggjur?“
Valtersson telur að öll rökfræðin á bak við þetta minni á aðstæður Evrópu fyrir fyrri heimsstyrjöldina, endurvopnun og vantraust leiddu til stríðsins sem gæti alveg eins orðið núna:
„Ef Evrópa hamast við að vopnast eins og vitleysingar… Þá höfum við takmarkaðan tíma áður en allt fer í steik. Þetta minnir á ástandið fyrir fyrri heimsstyrjöldina.“
Á mynd: Mikael Valtersson, hernaðarsérfræðingur
Stríðsáróður sem pólitískt vopn
Samkvæmt Valtersson er tillagan um að hætta við 40 tíma vinnuvikuna og auka vopnaframleiðslu birtingarmynd nýíhaldssamrar stefnu þar sem Vesturlönd verða að „sigra“ yfir öðrum samfélagskerfum, hvað sem það kostar:
„Þetta er dæmigerð nýíhaldssöm rökfærsla. Heimurinn samanstendur af mismunandi hugmyndum en í þeirra augum er aðeins til ein sem má vera til, nefnilega vestræna frjálslyndið.“
Samtímis telur hann að það séu Vesturlönd en ekki Kína eða Rússland sem knýr átökin áfram:
„Svo lengi sem við reynum að breyta kerfum annarra stórvelda. þá munu þau bregðast við. En ef við störfum bara saman, þá þurfum við ekki að hafa neinar sérstakar áhyggjur.“
Lýðræðishalli – í nafni frelsis
Bauer viðurkennir að erfitt sé að koma tillögum hans í framkvæmd í lýðræði – en vísar til þess hversu hratt ákvarðanir voru teknar á meðan heimsfaraldurinn geisaði. Valtersson varar á hinn bóginn við því að ógnunarmyndin sé notuð sem aðferð til að draga úr áhrifum almennings:
„Rússneska hættan er ýkt. Einni röksemdafærslu sem er dreift er fullyrðing um að þú verður að velja á milli þess að annað hvort koma Rússarnir og taka alla París eða að þú verður að samþykkja skerðingu á réttindum þínum svo við getum varist hættunni.“