Finnst okkur eðlilegt að helmingur þeirra sem sitja í fangelsi séu útlendingar?

Aðsend grein. Aðsendar greinar eru á ábyrgð höfundar og endurspegla skoðanir viðkomandi.

Sigurður Bjarnason skrifar:

Ég var að lesa um fantabrögð Ingu Sæland gagnvart Ársæli Guðmundssyni skólameistara Borgarholtsskóla. Og auðvitað þykist hún ekkert vita, það er ekki eins og Barna og Menntamálaráðherra sé þingmaður í flokki þar sem hún er formaður, við eigum að trúa því að maðurinn hafi ákveðið þetta einn og sjálfur.

Kjaftæði. Og það er ekki hægt að segja mikið skýrar við þjóðina: mér er alveg sama hvað ykkur finnst.

En því miður er ofbeldishegðun þessa ráðherra einungis hluti af stærra vandamáli — vandamáli sem allir sjá, en enginn þorir að blanda sér í. Því þegar örlaganornirnar þrjár ákveða að þjóðin skuli kyngja því að kynferði hvers og eins ráðist af geðheilbrigði viðkomandi — eða geðveiki hvers og eins, öllu heldur — þá leyfist engum að mótmæla, þá eru þeir reknir.

Það má enginn mótmæla lygavefnum.

Hvaða lygavef?

Með hverjum degi sem líður koma betur í ljós alvarlegar aukaverkanir bóluefnanna sem þjóðin var neydd til að taka við — aukaverkanir sem hafa skaðað fólk miklu meira en covid-flensan gat nokkurn tímann gert. Og ef ríkisstjórnin viðurkennir að við vorum blekkt — að það var logið að okkur — þá ber ríkið skaðabótaskyldu. Á öllum dauðsföllunum. Öllum blóðtöppunum. Öllum hjartabólgunum. Og fleiru.

En það má ekki komast upp. Það má ekki viðurkenna að ríkið ber beina ábyrgð á heilsuskaða og dauða fjölda Íslendinga. Ekki frekar en að ríkið bar ábyrgð á því að þúsundir fjölskyldna misstu heimili sín og aleigu í hruninu.

Þessi ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á endalausu flæði útlendinga inn í landið, (Hælisleitenda iðnaðinum). Við eigum að halda öllu þessu fólki uppi. Og ef við setjum þetta í samhengi við núverandi hrun heilbrigðiskerfisins, þá getum við séð hvert peningarnir sem ættu að fara í heilbrigðiskerfið eru raunverulega að fara.

Finnst okkur eðlilegt að helmingur þeirra sem sitja í fangelsi séu útlendingar? Ekki frá Póllandi eða Litáen. Ekki fólk sem kom hingað til að vinna og aðlagast — heldur iðjuleysingjar og glæpamenn frá Miðausturlöndum.

Eigum við líka að horfa á hvernig þessar ráðalausu konur eyða viðstöðulaust peningunum okkar í stríðsrekstur í Úkraínu. Af hverju? Það er eins og það megi ekki segja nei við Evrópusambandið. En við erum ekki í Evrópusambandinu.

Við erum ekki í Evrópusambandinu!

Eigum við að tala um:

  • Loftslagsmálin?
  • Eða verðtrygginguna?
  • Eða lífeyrissjóðina?
  • Eða vindmyllusvindlið?
  • Eða að grunnskólabörnum sé kennt að afbrigðileg kynhegðun sé eðlileg?

Það er alveg sama hvert við horfum — það er allt að hrynja hjá okkur.

Fyrst þurfum við að horfast í augu við það: Við eigum ekki að sætta okkur við að stjórnmálamenn séu óheiðarlegir. Við getum sætt okkur við að bílasalar og lögfræðingar ljúgi — en að stjórnmálamenn ljúga að þjóðinni, það er bannað. Hver og einn sem fer inn á þing sver þess eið og lofar að vinna þjóðinni til góðs. Þið sjáið árangurinn.

Satt að segja held ég að við fengjum betra fólk inn á þing ef við mættum einungis kjósa á milli þeirra sem sitja á Hrauninu. Því þetta fólk sem situr í ráðherrastólunum er einskis virði. Með fullri virðingu fyrir þeim sem sitja á Hrauninu — því ég mundi frekar treysta þeim heldur en ruslinu sem situr í ráðherrastólunum núna.

Við borguðum skuldir kúlulánadrottningarinnar

Kúlulánadrottningin sem sveikst um að borga til baka sirka tvö þúsund milljónir í þrotabú gömlu bankanna í hruninu — og vegna ríkisábyrgðarinnar á bönkunum var sú skuld greidd með skattpeningum okkar. Við borguðum hennar skuldir. Og það er ekki eins og hún hafi verið blönk. Þetta lán var búið að ávaxta sig um einhverjar sjö hundruð milljónir — og hún búin að leysa það allt út fjórum dögum áður en bankarnir hrundu.

Flestir hefðu verið sáttir með sjö hundruð milljónir í gróða eftir að borga lánið til baka. En ef þú ert siðblindur? Þá er betra að halda eftir tvö þúsund og sjö hundruð milljónum heldur en bara sjö hundruð. Hvað með það þó þetta hækki skatta þjóðarinnar um nokkur prósent — þjóðin getur étið skít.

Þetta er manneskjan sem er andlit Íslands út á við. Þetta er tengiliður okkar við aðrar þjóðir. Frábært.

Eigum við að tala um formann Samfylkingarinnar — sem keypti sér stjórnmálaflokk sem áður var sameiningartákn verkafólks — og situr núna í æðstu stöðu íslenskra stjórnmála, á meðan eiginmaður hennar fjárfestir í fyrirtækjum sem hún hefur bein áhrif á með stefnumörkun sinni

Eða eigum við að tala um öryrkjann sem stofnaði stjórnmálaflokk og notaði síðan ríkisframlög til flokksins — peninga sem flokkurinn átti — til að braska með fasteignir í sínu nafni. Og situr núna í spillingarbælinu og er margbúin að selja í sér sálina til að halda í ráðherralaunin. Það er svo miklu betra en örorkubæturnar.

Það er kominn tími til að þjóðin segi við þetta lið sem rembist endalaust við að komast inn á þing, ekki til að þjóna þjóðinni heldur til að komast í „botnlausa vasa almennings“, að þjóðin segi Nei!, við viljum ekki fleiri skíthæla inn á þing.

Við erum ríkið, við erum Íslenska þjóðin, við eigum landið og allir peningar ríkisins eru peningarnir okkar.

Sigurður Bjarnason
Höfundur er kerfisfræðingur

Fara efst á síðu