Viktor Orbán, forsætisráðherra Ungverjalands, segir opinberlega það sem flestir vestrænir leiðtogar eru annað hvort of tengdir hagsmunum eða of huglausir til að viðurkenna.
Viktor Orbán talar ekki úr prédikunarstól. Hann talar úr stöðu pólitísks valds, horfir á ástand heillar heimsálfu og kveður upp dóm sem miðstjórnin í Brussel þolir illa. Evrópusambandið á ekki í erfiðleikum einungis vegna efnahagslegrar óstjórnar. Það á í erfiðleikum vegna þess að ESB hefur meðvitað rofið tengsl sín við grundvöllinn sem skapaði þá siðmenningu sem núna er reynt að varðveita án þess uppruna sem byggði þennan grundvöll. Það er ekki hægt að njóta ávaxtanna, þegar trénu hefur verið eytt.
Hið eftir-kristna verkefni í Evrópu hefur haft áratugi til að sanna sína eigin sýn. Opin landamæri án siðferðis, sálarlaus efnishyggja, framfarir án tilvísunar í neitt varanlegt. Niðurstöðurnar sjást í rauntíma í öllum helstu borgum Evrópu. Vaxandi óreiða, hrun fæðingartíðni, kynslóð án skýrrar sjálfsmyndar og án yfirskilvitlegs tilgangs. Orbán er ekki að greina vandamál sem enginn sér. Hann nefnir einfaldlega orsökina sem flestir aðrir stjórnmálamenn geta ekki minnst á eða þora ekki að tala um.
Að snúa aftur til Krists er ekki rómantísk fortíðarþrá eftir miðöldum. Það er viðurkenning á því að þau gildi sem skapa mannlega reisn, skipulagt frelsi og raunverulegt samfélag eiga sér uppruna. Og sá uppruni er ekki Evrópusambandið. Hvert það land sem reynir að viðhalda ávöxtum kristinnar siðmenningar samtímis og grundvelli hennar er hafnað mun óhjákvæmilega mæta þeim örlögum sem Evrópusambandið er að uppgötva núna.