Á meðan fjölmiðlaelíta glóbalismans heldur um skartgripina og öskrar að NATO sé „að molna að innan,“ þá reynist Donald J. Trump forseti Bandaríkjanna enn á ný hafa haft 100% rétt fyrir sér. Nýjasta Íran-klúðrið hefur fellt grímuna af svo kölluðum „bandamönnum“ Evrópu. Frakkland, Þýskaland og Bretland neituðu að styðja Bandaríkin í raunverulegri krísu og meðhöndluðu NATO eins og valfrjálst félagsstarf í stað þess að framfylgja gagnkvæmum varnarsamningum eins og þeim bar skylda til.
Franski forsetinn Macron, Keir Starmer í Bretlandi og Friedrich Merz í Þýskalandi hrópuðu allir í einum kór að þetta væri „ekki okkar stríð!“ Þeir stöðvuðu aðstoð við flutninga, neituðu að leyfa NATO að aðstoða Bandaríkin og sögðu í raun við bandaríska skattgreiðendur: „Takk fyrir fimmtíu ára vernd, þetta er gott.“
Þetta var ekki eitthvað lítilvægt diplómatískt orðagjálfur. Þetta var Evrópusambandið að færa Trump nákvæmlega þau rök sem hann hefur beðið eftir.
Trump hefur aldrei verið feiminn við að segja hvert NATO stefni í núverandi mynd: beint í öngstrætið. Bandaríkin greiða bróðurpartinn af kostnaði bandalagsins, veita njósnir, herflutninga á löngum vegalengdum, eldsneytisáfyllingu í lofti, eldflaugavarnir og C4ISR-grunninn — í raun allt sem skiptir máli í stríðsátökum.
Evrópusambandið? Það náði loks 2% markmiði í varnarmálum árið 2025 eftir margra ára „ókeypis ferð“ með bandalaginu. Evrópa er enn algjörlega háð Bandaríkjunum á þeim sviðum sem hún getur ekki byggt upp sjálf. Án „æðakerfis“ NATO, sem Bandaríkin standa fyrir, er Evrópa hernaðarlega berskjölduð eins og staðan er núna. Það vita menn, þótt þeir vilji ekki viðurkenna það opinberlega.
Raunveruleg ógn 21. aldarinnar
En hér er sá hluti sem ætti að fá alla frelsiselskandi jarðarbúa til að fagna: Trump horfir ekki á heiminn í gegnum gömlu ný-íhaldssöm rósrauð gleraugu. Hann er stilltur inn á og einbeitir sér að hinni raunverulegu ógn 21. aldarinnar — kommúníska Kína. Hann hefur engan áhuga á að viðhalda dýru, sjálfvirku bandalagi sem neyðir Bandaríkin til að fara í stríð samtímis bæði við Moskvu og Peking. Trump vill samninga. Árangur. Bandaríkin framar öllu.
Þess vegna hefur hann lengi litið á NATO sem viðskiptalegar ógöngur, þar sem Bandaríkjamenn þurfa að greiða fyrir dýrar tryggingar án þess raunverulega að fá neitt í staðinn. Og elítan sannaði mál hans í beinni útsendingu. Þetta er ekki gömul saga. Þetta er að raungerast núna. Það var pólitískt klúður hjá leiðtogum Evrópu að segja sig frá bandalaginu með orðunum „þetta er ekki okkar stríð.“
Þar með gáfu þeir Trump fullkomna ástæðu til að segja við bandaríska skattgreiðendur: „Af hverju erum við enn að borga þessu fólki ef það stendur ekki einu sinni með okkur?“
Stjórnmálamenn í Evrópu eru á bólakafi í millibilsástandi. Þeir vita ekki hvað þeir eiga að gera til að geta staðið endanlega á eigin fótum og eru engan veginn undirbúnir fyrir skyndilegan aðskilnað við Bandaríkin. Hugur Trumps er þegar kominn í næsta leik í heimsvaldataflinu sem er að koma Rússlandi undan áhrifum Kína í stað þess að endurtaka gamla kalda stríðið eina ferðina enn.
Glóbalistaelítan í Brussel og Washington er skelfingu lostin. Hún vill viðhalda gamla ástandinu: Bandaríkin eiga að borga, ESB og aðrir evrópskir stjórnmálamenn að blaðra og hin endalausu erlendu stríð að halda áfram að eilífu. Trump vill eitthvað raunhæfara: sanngjarna eða enga samninga.
Og eftir þetta Íran-klúður ESB og Bretlands spyrja sig núna sífellt fleiri Bandaríkjamenn sömu spurningar og Trump hefur spurt árum saman: Af hverju eru Bandaríkjamenn enn með þessa frífarþega um borð?
NATO er ekki að liðast sundur vegna þess að Trump hatar bandalög. Það er að leysast upp vegna þess að ESB er að drepa það með eigin vanþakklæti, veikleika og skammsýni.