Dagsetning ESB-atkvæðagreiðslu á Íslandi sögð stafa af hræðslu Íslendinga við Donald Trump

Þá vitum við það. Frá Euro News berast þær fréttir að ástæðan fyrir því að dagsetning atkvæðagreiðslunnar um inngöngu Íslands í ESB, þann 29. ágúst n.k. sé vegna þess að Íslendingar vilja flýta sér í tryggan faðm Evrópusambandsins vegna Donald Trumps sem hótað hefur að hertaka nágrannann Grænland. ESB sé mun betri viðskiptalegur valkostur en að verða 52. ríki Bandaríkjanna.

Með eftirfarandi frétt kemur greinilega í ljós að Ísland er notað til árása á Bandaríkin og til að vegsama Evrópusambandið. Kristrún Frostadóttir hefur mátað háhæluðu skóna eins og Barbídúkka við teppin í Ken höll ESB í Brussel. Hún brosir sætt. Hún fær kannski að giftast Úrsúlu van der Leyen sem keppir við Kristrúnu í súkkulaðibrosasýningu sem ESB-ljósmyndavélarnar fanga á broti úr sekúndu og eru síðan sendar um allan heim. Skálað er í Brussel yfir komu Íslands í sambandið. Dæmið sjálf. Frétt Euro News er í lauslegri þýðingu hér að neðan:


„Ísland átti að kjósa um aðild að Evrópusambandinu árið 2027. En nú? Sú atkvæðagreiðsla gæti farið fram strax í ágúst. Hvers vegna þessi skyndilegi hraði? Tvö orð: Donald Trump.

Tollar Bandaríkjanna eru farnir að bíta. Forseti Bandaríkjanna, Donald Trump, hefur hótað að innlima Grænland sem er í nágrenninu. Og tilnefndur sendiherra hans grínaðist nýlega með að gera Ísland að 52. fylki Bandaríkjanna.

Með slíka „vini“ í kring virðist skrifræði Brussel allt í einu afar aðlaðandi. Við skulum skoða þetta saman.

Ísland sótti í raun um aðild að Evrópusambandinu árið 2009 eftir að bankakerfi landsins hrundi. En þegar efnahagurinn tók að jafna sig frysti Reykjavík aðildarviðræðurnar árið 2013 og dró umsóknina formlega til baka tveimur árum síðar.

Stærsti ásteytingarsteinninn í dag? Fiskveiðiréttindin. Efnahagur Íslands byggir á auðlindunum í hafinu umhverfis landið, og það er erfitt að selja hugmyndina um að afsala sér stjórn yfir þeim. Eða að minnsta kosti var það þannig áður en Brexit varð að veruleika?

Fyrir Brussel myndi Ísland bæta nokkru fé í sjóðina. Landsframleiðsla á mann þar er um það bil tvöfalt hærri en meðaltal Evrópusambandsins.

En við verðum líka að hafa stærð landsins í huga. Íbúar Íslands eru færri en einn af hverjum þúsund íbúum alls sambandsins með 27 aðildarríkjum.

Auk þess er landið þegar mjög samþætt Evrópu. Ísland er stofnaðili að NATO og er hluti af Evrópska efnahagssvæðinu (EES), þar sem landið tekur upp lög Evrópusambandsins án þess að hafa atkvæðisrétt um þau.

En við skulum einnig horfa á stærra samhengi mála á norðurslóðum.

Noregur notar einmitt þetta fyrirkomulag. Ósló er í EES en utan Evrópusambandsins, og skoðanakannanir sýna að naumur meirihluti er enn andvígur fullri aðild að sambandinu.

Svo er það Grænland, sem yfirgaf forvera Evrópusambandsins árið 1985 vegna deilna um fiskveiðikvóta. Í dag stendur það áfram utan sambandsins sem sjálfstjórnarsvæði innan danska ríkisins.

Trump hefur ítrekað sagt að Evrópusambandið sé „slæmt“ fyrir viðskipti. En fyrir Ísland núna hljómar hugmyndin um að verða 52. fylki Bandaríkjanna miklu verr.

Svo eins og sagt er í Reykjavík: skál.