Að nota hugtakið „markað“ um íslenska fjölmiðla er ekki bara falsfrétt heldur sósíalísk fræðikenning til að fela ríkisbúskap greinarinnar. Einn ríkisrekinn fjölmiðill sem enginn einkarekinn fjölmiðill getur keppt við einokar „auglýsingamarkaðinn“ þannig að um ríkisbúskap er að ræða í stað frjálsrar samkeppni. Allt tal um að „styrkja“ fjölmiðlaumhverfið er hjómið eitt, því það sem ríkið er að gera með yfirtöku á lífeyrisskuldbindingum Rúv er að auka hlutdeild ríkisins í fjölmiðlabransanum.
Það er ekki hægt að tala um neina frjálsa fjölmiðlun, þegar hlutföllin eru þannig að ríkið hirðir auglýsingatekjurnar og einkareknir fjölmiðlar fá að hirða mylsnuna sem fellur á milli stólanna. Að breyta 12% af auglýsingatekjum ríkisins í styrki til annarra fjölmiðla til að „styrkja rekstrargrundvöll einkafyrirtækja“ er dæmigerð aðferð sósíalismans til að gera aðila háða ríkinu og dregur enn úr möguleikum frjálsrar samkeppni. Breytingar Loga Einarssonar eru í reynd þær að ríkið herðir tökin á ríkisbúskapnum í fjölmiðlabransanum og frelsi þeirra sem enn rembast við að miðla upplýsingum verður minna en áður.
Þegar ofan á þetta eru síðan lagðar hótanir um ritskoðun og lokun þeirra sem ekki hafa sömu skoðun og valdhafar er augljóst að rétttrúnaðurinn læsir klónum um allt upplýsingaflæðið til að girða af sannleikann og réttmæta gagnrýni á yfirvöld. Halla forseti hótaði breytingum á stjórnarskránni í opnunarræðu sinni á Alþingi til að hindra að alþingismenn settu fleiri met í málþófi, sem hefur eflaust ýtt undir beitingu valkyrjanna á kjarnorkuákvæðinu til að kæfa stjórnmálaumræðu á þingi.
Íslenskt fjölmiðlaumhverfi eru brandari séð frá sjónarhóli frjálsrar samkeppni og í reynd fjölmiðlasovét, þar sem Rúv er Pravda með einkarétt á öllum frásögnum. Rúv er valdatæki sósíalismans á Íslandi og kúgunarreglur fyrirtækisins hafa meitlast inn í alla menningu landsmanna. Pólitísk stefna valdhafa er mikilvægari en staðreyndir. Almenningur veit að ef til dæmis einhver andmælir eða berst fyrir rétti saklausra barna að fá að vera í friði í skólum landsins fyrir klámfengnum áróðri ríkisstyrktra samtaka út í bæ, þá missir viðkomandi vinnuna. Rúv stendur vörð um Haltu kjafti pólitíkina sem er ljótur fasismi og hefur leitt suma starfsmenn fyrirtækisins út í ógöngur ólöglegra njósna og símaþjófnað. Sálfræðilegri kúgun er beitt gegn allri frjálsri hugsun og umræðu og þeir einu sem koma til tals eru embættismenn báknsins sem sífellt er verið að stækka.
Aðgerð menntamálaráðherra sem þykist vera að „styrkja“ fjölmiðlaumhverfið er í reynd enn ein púðurtunnan í ríkisbáknið sem síðar mun springa, þegar velferðarkerfið hrynur. Sovét-Ísland og fjármálaspilling er hafið til skýjanna umbúið kirtli lygarinnar sem landsmenn verða að falla á kné fyrir og dýrka sem hinn eina sanna guð.
Ef tala á um frjálsa samkeppni á að taka Rúv út af auglýsingamarkaði, þannig að einkareknir fjölmiðlar geti starfað á þeim markaði. Það mun þýða verulegan niðurskurð á starfsemi Rúv sem er ágætt, því stofnunin er full af menningarfávitum sem skemmta sér á kostnað landsmanna. Nær væri að þetta fólk færi í skapandi framleiðslustörf hjá einkafyrirtækjum í staðinn.
Annað sem margir hafa haft orð á er að gefa aðgangsmiðann að Rúv frjálsan, það er að segja að fólk velji sjálft hvaða fjölmiðil það vill styðja. Sú leið er einnig ríkisbúskapur þar sem ríkið kemur inn sem óþarfa milliliður og klippir gjald af aðkomunni. Málið er að leggja á niður aðkomu ríkisins að fjölmiðlum og skapa svigrúm fyrir alvöru markað í stað ríkisbúskaparins. Notendur ákveða sjálfir hvaða fjölmiðla þeir velja með áskrift sinni.
Sumir alþingismenn gangast upp í því að vera druslur og pakk og elska ríkisbúskap og ríkisjötuna. Ísland er á heljarþröm. Sósíalismi valkyrjanna er að drepa í dróma einkarekstur á landinu.
Sjávarútvegur, ferðaiðnaður, landbúnaður, velferð landsmanna: Allt á þetta undir högg að sækja undir árásum sósíalfasískra valkyrja.
Sovét-Ísland blómstrar.