Ég þakka Morgunblaðinu fyrir birtingu greinar minnar um forseta Íslands, frú Höllu Tómasdóttur en í greininni lýsti ég viðbrögðum mínum eftir að hafa séð myndband með fyrirsögninni „Ábyrgðarfull forysta í heimi fullum áskorana” Sjá Youtube að neðan.
Mér krossbrá þegar ég sá myndband af viðtali við forseta Íslands, Höllu Tómasdóttur, í opinberri heimsókn til Noregs í apríl í fyrra. Forsetinn var gestur viðskiptaháskólans í Osló og sat á sviði ásamt forstjóra Microsoft í Noregi, Kristine Dahl Steidel, sem ræddi við forsetann fyrir framan Hákon, krónprins Noregs, viðskiptanefnd Íslands og nemendur skólans. Forsetinn fékk fyrirspurn um hvað fjölbreytileiki, jafngildi og inngilding þýddi fyrir hana (DEI, Diversity, Equity, Inclusion). Hún svaraði því að þetta væri sér afar mikilvægt og segir svo (í lausri þýðingu):
„Ég held að við verðum að hafa hreinskilnar umræður um málið. Við lifum á mjög áhugaverðum tímum, þegar bandarísk yfirvöld hafa bannað orðið kona ásamt fleiri orðum á heimasíðum sínum í Bandaríkjunum.“
Ég hafði samband við skrifstofu embættisins og var tjáð að forseti Íslands hefði hvergi sagt í neinni formlegri opinberri ræðu neitt um bann bandarískra yfirvalda á orðinu kona. Samtímis var mér tjáð að ekki væri útilokað að í einhverjum pallborðsviðræðum einhvers staðar hefði verið rætt um ákveðin orð sem ekki voru talin „ásættanleg.“
Hvíta húsið sagði í febrúar 2025 að Bandaríkjastjórn hefði aldrei bannað orðið kona á heimasíðum sínum. Þvert á móti hefur Bandaríkjastjórn lyft fram orðinu kona vegna málarugls Biden-stjórnarinnar sem vildi nota orðið „fæðingaraðili“ í stað orðsins kona til að ná fram áróðurskröfu transhreyfingarinnar um að karlmenn geti orðið barnshafandi og fætt börn. Áróðursmiðlar í Bandaríkjunum birtu „lista yfir bönnuð orð Bandaríkjastjórnar“ sem var heimatilbúinn skáldskapur transhreyfingarinnar vegna banns Bandaríkjastjórnar á þátttöku líffræðilegra karlmanna í kvennaíþróttum samkvæmt tilskipun Bandaríkjaforseta 5. febrúar 2025.
Halla Tómasdóttir sækir því ekki sínar heimildir til lýðræðislega kjörinnar ríkisstjórnar Bandaríkjanna heldur til annarra ei kjörinna aðila sem eru í stjórnmálabaráttu gegn stefnu ríkisstjórnarinnar og sér í lagi forseta Bandaríkjanna Donald Trump. Það hlýtur að vera lágmarkskrafa íslenskra kjósenda, að kjörinn forseti Íslands fylgi þeim reglum í samskiptum við erlend ríki, sérstaklega við gamlan vin og bandamann Íslendinga, að hún vísi til yfirlýsinga rétt kjörinna fulltrúa þjóðarinnar. Hver er annars meiningin með lýðræðislegum kosningum, stjórnarskrá og stjórnskipun ef ekki á að fara eftir því sem þar kemur fram?
Forseti Íslands hélt þessu fram þann 8. apríl 2025 en starfsmenn Hvíta hússins leiðréttu misskilning og falsfréttir um að Bandaríkjastjórn hefðu bannað orðið kona vegna áróðurs transhreyfingarinnar sem komu af stað óreiðu með því að skálda orðalista sem eignaður var Hvíta húsinu í hreinum uppspuna.
Að lýsa síðan 77 milljónum bandarískra kjósenda sem „drengjum og karlmönnum sem hafa týnt tilgangi í lífinu … og eru oft afbrotamenn … sem fara svo út og kjósa mann sem snýr öllu aftur á bak í stað þess að horfa fram á við“ er á svo lágu plani að það er með öllu óboðlegt utanríkisstefnu Íslendinga. Það er ótrúlegt að engin athugasemd hafi verið gerð af hálfu utanríkisráðuneytisins og utanríkismálanefndar Alþingis við þessa ábyrgðarlausu yfirlýsingu forsetans. Spurningin er hvort ríkisstjórnin og Alþingi telji það ekki aðfinnsluvert að æðsti embættismaður þjóðarinnar beri slík ósannindi og áróður á borð sem forseti Íslands gerði í Osló þann 8. apríl 2025.
Halla Tómasdóttir lýsir því yfir að hún muni eyða tímanum sem eftir er í hennar lífi til að minnka kynjabilið. Í dag starfa um og yfir 70% kvenna í opinberum störfum í kerfinu, skólum, sjúkrahúsum m. fl.
Halda menn að með því að útiloka íslenska karlmenn 100% frá þátttöku í slíkum störfum, að það verði okkur til farsældar? Femínisminn hefur þá gjörsamlega breyst í eigin andstæðu sína ef útrýming karlmanna er markmiðið. Konur geta ekki lifað án karlmanna frekar en við án þeirra.
Það er ógæfa Íslendinga að vanrækja að hugsa áður en þeir velja sér forystumenn og láta yfirborðsyfirlýsingar, hálsklútasýningu og varalit ráða för. Lágmarkskrafa almennings hlýtur að vera að lýðræðislega kjörnir embættismenn segi sannleikann og virði reglur lýðræðisins hérlendis sem erlendis.
Hlutverk forsetans, hélt ég, er að vera fulltrúi lands og þjóðar burtséð frá hvaða skoðanir fólk hefur á ýmsum dægurmálum. Það er ekki forsetans að blanda sér í innanríkis- eða utanríkismál einstakra þjóða burtséð frá því hvaða persónulegu skoðanir forsetinn hefur.
Það boðar ekki gott að hafa forseta við völd sem fer jafn lausum höndum um sannleikann og frú Halla Tómasdóttir gerir. Kannski er hún sjálf ágætis dæmi um að Íslendingar eigi ekki að framfylgja reglum DEI.
Hér að neðan er fyrst stutt klippa með endurtekningu forsetans á fullyrðingunni, ég trúði ekki mínum eyrum þegar ég heyrði þetta, þannig að ég gerði þessa klippu og spilaði mörgum sinnum til að skilja, hvað forsetinn var að meina. Allur þátturinn er þar fyrir neðan og fólk getur séð og heyrt hvað forsetinn sagði.
Gústaf Skúlason
ritstjóri Þjóðólfs