Kvenvæðing elítustétta þjóðfélagsins – lögfræði- vísinda- mennta- stjórnunarstétta og fjölmiðla – er ein mesta ógn sem vestræn siðmenning stendur frammi fyrir, ásamt þeirri femínistakreddu að karlmenn séu óþarfir fyrir farsæl samfélög.
Karlmenn færðu okkur vísindabyltinguna. Það er ekki afleiðing kerfisbundins kvenhaturs að karlmenn sigldu umhverfis hnöttinn og fiktuðu við tilraunir í aldaraðir og í kjöllurum Konunglega félagsins í London á 17. öld, heillaðir af því uppgötva hvernig heimurinn virkaði, staðráðnir í að sigra hann, uppfullir af prómeþeiskum anda.
Auðvitað hafa verið til konur með þann skilningsþorsta og framagirni, en það eru karlmenn sem hafa verið tilbúnir að taka fáránlegar áhættur, setja sig sjálfa í lífshættur og þorað að vera dálítið klikkaðir, ástríðufullir og árásargjarnir til að skapa þau lífsgæði sem við njótum í dag.
Karlmenn eru þriðja flokks ríkisborgarar
Þrátt fyrir það er litið á karlmenn sem þriðja flokks ríkisborgara. Hér í Bandaríkjunum eru 27 mismunandi alríkis-heilbrigðisstofnanir sem skoða “heilsuvandamál kvenna.” Fáir tala um þær staðreyndir að karlar deyja mun fyrr, miklu fleiri karlmenn en konur fremja sjálfsvíg og körlum er hættara við flestum tegundum banvænna sjúkdóma, en mest öll athyglin fer í heilsu kvenna.
Góðgerðastarfsemi stórfyrirtækja einkennist af „girl-boss you-go-girl” viðhorfi – að laða að konur í verkfræði, tölvunarfræði, læknisfræði. Hvaða máli skiptir það hvort verkfræðingar eða tölvunarfræðingar eru karlkyns eða kvenkyns? James Damore, verkfræðingur hjá Google, var rekinn eftir að fyrirtækið var sakað um að mismuna kvenverkfræðingum. Damore benti á að e.t.v. sæktu einfaldlega fleiri karlmenn en konur um stöður verkfræðinga. Kannski hefðu konur ekki jafn mikinn áhuga. Hann nefndi ekki einu sinni raunverulegu ástæðuna: konur hafa ekki sömu hæfileika í fremsta flokki stærðfræðigreindar og karlar. En við eigum að þykjast trúa því að eina leyfilega ástæðan fyrir því að ekki er 50/50 kynjahlutfall í VTVS (vísindi, tækni, verkfræði, stærðfræði eða STEM–Science, Technology, Engineering, Mathematics) greinum sé kynjamismunun. Það má ekki vera áhugasvið og það má ekki vera hæfileikar.
Auðvitað er fáránlegt að konur séu í slökkviliðum
Karlmennska er nauðsynleg í sumum starfsgreinum. Maður sér ekki margar konur sitja á stillönsum uppi á háhýsum. Konur eru í slökkviliðum, en hvar eru kven-sorptæknar? Konur vilja vera í slökkviliðinu, því það er virt starfsgrein, en sorphirða er ekki alveg jafn spennandi. Auðvitað er fáránlegt að konur séu í slökkviliði. Engar konur ættu að vera í slökkviliðum. Þær hafa hvorki þá getu né styrk sem starfið krefst – til t.d. að draga 90 kg þungan samstarfsmann með 45 kg aukabúnað spenntan á sig út úr brennandi húsi.
Flestar nútímakonur vilja fremur vinna á skrifstofu úti í bæ en að vera heima og sjá um börn sín, frekar vaka fram á nótt við möppudýravinnu en að fylgjast með barninu vaxa úr grasi og tileinka sér tungumál, taka fyrstu skrefin, brosa, hlæja. Ef þær eru ekki svo heppnar að eiga foreldra sem geta séð um afkomendaþjónustuna er hægt að ráða innflytjanda sem jafnvel talar ekki íslensku til að sjá um hana.
Fæðingartíðni vestrænna kvenna hefur hríðfallið á sjálfsvígshraða.Vesturlandabúar fagna einu kynhegðuninni sem ekki getur af sér afkomendur: “gay pride, trans pride” skrúðgöngur, eins og það sé eitthvað afrek að vera hommi, lesbía eða “trans.” Þegar við “fögnum” LGBTQIA+ ad infinitum, fögnum við ófrjósömu kynlífi. Hefðbundin fjölskyldusköpun fær hins vegar engan stuðning.
Viðskiptablaðið mun ekki taka litmyndir af kven-sorptæknum
Konur krefjast þess ekki að fá að verða sorptæknar eða fara niður í kolanámur, því það krefst kjarks, en fyrst og fremst vegna þess að fyrir þau störf fá þær enga aðdáun eða virðingu. Viðskiptablaðið mun ekki koma og taka litmyndir af þeim að bera í burtu ruslatunnur.
Konur vilja virðuleg og þægileg störf – í “mannauði,” akademíu, lögfræði, viðskiptum – sem við ættum að gera okkur grein fyrir að munu ekki lifa af kvenvæðingu sumra þessara starfsgreina. Því konur yfirleitt hafa takmarkaðan skilning á þeim. Öryggishyggjan í Covid-æðinu var bókstaflega kvenlægt brjálæðiskast sem sýndi að konur sem hópur skilja ekki kosti, galla, málamiðlanir og áhættur markaðar og rekstrar fyrirtækja. Núll-Covid-dauðsföll var fáránlegt markmið. Það og viljinn til að loka öllu þjóðhagkerfinu byggðist á sömu fáfræðinni og frjálslyndar konur í New York sýndu með að styðja hinn nýkjörna borgarstjóra, Zohran Mamdani, sem hefur aldrei unnið dag í lífi sínu en vill opna borgarreknar matvöruverslanir í stað einkarekinna, bjóða upp á “ókeypis” barnagæslu og “ókeypis” samgöngur.
Hvenær ætla karlmenn að segja: „Við þolum þetta ekki lengur“? Því þeir eru neðstir í virðingarstiganum. Þeim er mismunað á öllum sviðum, alls staðar. Þeir verða að vera tvöfalt betri en allir aðrir.
Sannleikurinn er sá að við skuldum karlmönnum – hvítum karlmönnum – nær öll þau lífsgæði og þægindi sem við njótum í dag á öllum sviðum mannlegs lífs. Hin fjandsamlega hatursherferð gegn karlmönnum og karlmennsku er ekki aðeins ósamrýmanleg farsælu samfélagi. Hún er ósamrýmanleg vestrænni siðmenningu.
Íris Erlingsdóttir
Höfundur er fjölmiðlafræðingur. Hún býr í Minnesota í Bandaríkjunum.