Hann lifði af D-daginn og tók þátt í lokaorrustu seinni heimsstyrjaldarinnar. Núna er hann 101 árs gamall og segir að sigurinn yfir Hitler hafi verið „tímasóun.“ Gyðingurinn Mervyn Kersh gagnrýnir harðlega landið sem hann telur hafa svikið allt sem það barðist fyrir.
Hann réðst inn í Gold Beach á D-degi og varð vitni að frelsun fangabúðanna Bergen-Belsen. Núna, 101 árs gamall, telur Gyðingurinn Mervyn Kersh, að fórnir seinni heimsstyrjaldarinnar hafi verið til einskis – og segir berum orðum hvað fór úrskeiðis: fjöldainnflytjendur, glataður mórall og land sem hann þekkir ekki lengur.
Landið hefur gjörsamlega farið úrskeiðis
Kersh segir í viðtali við Daily Mail:
„Ég held að stríðið hafi verið tímasóun, því það sem við fengum út úr því – félagsskapurinn og að allir hjálpuðust að – það er horfið. Landið hefur gjörsamlega farið úrskeiðis.“
Kersh var 19 ára þegar hann gekk á strönd Normandí. Hann lifði af byssukúlur og sprengjuárásir í þeirri trú að hann væri að berjast fyrir framtíð lands síns. En það Bretland sem hann kom til baka til er ekki lengur til staðar, segir hann – og hann veit af hverju.
„Þeir sem koma hingað vita ekki fyrir hvað við börðumst“
Kersh segir:
„Ég veit að samsetning íbúanna breytist. Sumir fara og aðrir koma – sem hafa engan skilning né þekkingu á því hvernig þetta land var. Ekki bara sögu þess, heldur líka siðferði þess.“
Hann hefur ekkert á móti ósviknum hælisleitendum, en bendir á einkenni kerfis í frjálsu falli með hömlulausum flóttamannastraumi yfir Ermarsundið – yfir 41.000 hafa komið ólöglega bara í ár.
Þessi fyrrverandi hermaðurinn telur að Bretland hafi týnt sálinni. Eitt sinn var sjálfsagt að fórna sér fyrir aðra. Í dag sér hann íbúa sem hvorki deila sögu, gildum né samheldni þjóðarinnar. Bretum er skipt út fyrir fólk sem kemur frá svæðum utan fyrir Evrópu og þróunin er knúin áfram af hvatningu stjórnmála- og fjölmiðlaelítunnar.
Kersh er ekki einn. Nýlega sagði 100 ára gamli Alec Penstone, sem einnig er öldungur frá seinni heimsstyrjöldinni, í sjónvarpsþætti:
„Við börðumst fyrir frelsi okkar. En við sjáum að í dag er það miklu verra en þegar ég barðist fyrir því.“
Báðir hermennirnir komast að sömu niðurstöðu: því sem var lofað eftir stríðið – öruggu, frjálsu og sameinaðu Bretlandi – hefur verið svikið. Í staðinn er komið sundrað fjölmenningarlegt land, þar sem þeir sem fórnuðu mestu finnst þeir vera einangraðir.
„Við þjáðumst – en þeir skilja ekki hvers vegna“
Kersh segir að leiðtogar dagsins í dag geti ekki borið sig saman við leiðtoga eins og Winston Churchill og Margaret Thatcher.
„Þau voru leiðtogar. Þau trúðu á það sem þau voru að gera. Stjórnmálamenn dagsins í dag hugsa bara um næstu ræðu og næsta drykk.“
Þegar litið er til baka á stríðið og alla þá sem fórnuðu lífinu verður spurningin: Fyrir hvað?
„Allir sem við þekktum hjálpuðu til á sinn hátt. Það er ekki lengur raunin.“