Trans, trans og enn þá meira trans. Morð og ofbeldi. Transkona eða réttara sagt karlmaður sem sagðist vera kona skaut bróður sinn og móðir sína til bana áður en hann fór í skóla og drap sjö þar og skaut sig sjálfan að lokum. Særði 27 aðra. Vettvangurinn Breska Kólumbía í Kanada. Hvað er það sem gerir að einstaklingur í transferli tapar vitglórunni og fremur slíkt voðaverk? Um það ræða þau Íris Erlingsdóttir, fjölmiðlafræðingur og Gústaf Skúlason, ritstjóri Þjóðólfs í nýjasta þætti Ísafoldar.
Djúpkafað er ofan í íslenska löggjöf sem er svo vókuð að tilfinningaþrungin óskilgreinanleg hugtök eins og hatur eru höfð að viðmiði í ofsóknum hugmyndafræðinga Samtakanna 78 sem ekki má líta skakkt á án þess að fá á sig hatursákæru.
Hugmyndafræði vókismans hefur þrengt sér í öll horn samfélagsins og ýtt bæði konum og karlmönnum út í hornalaust helvíti ætlað þeim sem ekki játast pólitíska rétttrúnaðinum sem tröllríður húsum. Engu er líkar en að ofsatrú eða ættum við kannski að segja sértrú hafi heltekið landann. Smitaðir stjórnmálamenn leiða sértrúarsöfnuðinn sem hyllir limlestingu barna sinna og telja þeim trú um að kynin séu eins mörg og þeim dettur í hug og að jafn auðvelt sé að skipta um kyn eins og að skipta um föt.
Gæti það verið, að þegar unglingar með geðræn vandamál fá að heyra að meðalið sé að skipta um kyn, að þá geti málin endað eins og í Kanada?
Með sömu geðveikina í bílstjórasætinu keyrir stjórnmálaelítan þjóðina beint inn í draumaríki vókismans, Evrópusambandið sem er önnum kafið við að byggja sér skjöld til að forðast lýðræðið á milli þess sem farið er í skæruhernað í aðildarríkjunum til að breyta niðurstöðum lýðræðislegra kosninga. Einungis þægar skósveinkur geta orðið landsstjórar hinnar ókjörnu hirðar í Brussel.
Þegar Rússar fóru úr kommúnistafrakkanum hlupu kratar ESB eins fljótt og fætur leyfðu og hirtu frakkann og klæddust honum og byggja núna upp miðstjórn ógnarstjórnarinnar í Brussel.
Þetta hafa Bandaríkjamenn séð og gagnrýna að ókjörnir kerfiskratar sanki að sér sífellt meiri völdum með skæruhernaði gegn lýðræðinu í Evrópu.
Er það ekki merkilegt að góða fólkið í Brussel, í Stjórnarráðinu við Lækjatorg og á Bessastöðum segist vera vinur almennings en almenningi einungis boðið upp á eina trú hins andlausa sértrúarsafnaðar, vókismann. Í lok þáttarins syngur bráðmyndarleg stúlka, fjallkona Evrópu, ádrepu gegn vók og gefur þessu liði öllu fingurinn.
Það sama á íslenska þjóðin að gera.
Smelltu á spilarann til að horfa á þáttinn: