Það var makalaust að horfa og hlusta á blaðamannafund ríkisstjórnar Íslands um að efna skyldi til þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið. Ráðherrarnir töluðu eins og þær hefðu enga hugmynd um hvaða völd íslenska ríkið afhendir til ESB við inngöngu og síþreytandi fyrir aðra að benda þeim sífellt á Lissabon sáttmálann sem þær virðast ekki hafa kynnt sér. Þær voru líka eitt stórt spurningarmerki, þegar þær fengu spurninguna um yfirlýsingu ESB um afskipti í þessum kosningum á Íslandi og var vísað í Van der Leyen: „Að Ísland gengur í ESB er innanríkismál á Íslandi.”
Samkvæmt þessu ríkir einræðisherra- og frúarstjórnarfar innan Evrópusambandsins. Ef Ursula van der Leyen segir það, þá er það rétt. Lög og réttur hvað er það? Stjórnarskrá og fullveldi Íslands – þarf nokkuð að velta slíkum smáatriðum lengur fyrir sér? Kannski er rétta nafnið á Evrópusambandið: Úrsúlusöfnuðurinn.
Forsætis- og utanríkisráðherrann ítrekuðu hvað eftir annað að þessi atkvæðagreiðsla snerist ekki um að Ísland gangi með í ESB. Það er nefnilega það. Um hvað snýst hún þá? Að Ísland gangi ekki með í ESB? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir útskýrði að aðild Íslands að ESB væri óskrifuð bók. Sú bók yrði ekki fullskrifuð fyrr en samningur lægi á borðinu. Greinilega telur Þorgerður íslenska kjósendur vera heilalausa, því til er 390 síðna bók sem heitir Lissabon sáttmálinn sem var skrifuð 1990 og lýsir einkarétti ESB á málum aðildarríkja, „samstarfi” ESB og aðildarríkja, þar sem lög ESB ráða og svo mál sem aðildarríkin hafa einkarétt sjálf að ráða yfir.
Einhliða vald Íslands
Í bók Lissabonsáttmálans segir að Ísland sem aðildarríki fær að ráða einhliða yfir málum eins og menningu, ferðaþjónustu, heilbrigðismálum, æskulýðsmálum, íþróttum og almannavörnum.
Einhliða vald ESB
ESB ræður einhliða (Ísland ræður engu) um tolla, lífríki hafsins innan sameiginlegrar fiskveiðistefnu (allur fiskurinn og allt á sjávarbotni til dæmis olía m.fl), utanríkisverslun eða samkeppnisreglur fyrir innri markaðinn og peningastefnu ef landið tekur upp evru.
Samhliða vald ESB og Íslands en Ísland verður að fylgja lögum ESB
Hér er bókun 35 höfð að leiðarljósi: Ef íslensk lög skarast á við lög ESB, þá eru lög ESB æðri íslenskum í þessum málum: Innri markaður, félagsmál (að hluta), efnahagsleg, félagsleg og svæðisbundin samheldni, landbúnaður og fiskveiðar (nema vernd lífríkis hafsins), umhverfismál, neytendavernd, samgöngur, orkumál, svæði frelsis, öryggis og réttlætis (t.d. hæli, innflytjendamál), sameiginlegar áhyggjur í lýðheilsu
Sú bók sem þegar er rituð og Þorgerður Katrín er að reyna að telja okkur trú um að geti verið rituð á annan hátt, leyfir Íslandi einungis að ráða sjálft yfir menningarmálum, íþróttum og listum.
Á meðan íslenskir kjósendur eiga að bíða eftir töfrabrögðum íslenska utanríkisráðherrans sem ætlar að breyta Lissabonsáttmálanum í Íslandssáttmálann, verður skrifaður samningur um afnám fullveldis Íslands sem keyrður verður með kjarnorkuákvæði gegnum þingið og hlaupið með í flýti út á Bessastaði til undirritunar forsetans.
Eftir það gefst Íslendingum margra kynslóða tími til að engjast sundur og saman yfir því að hafa misst auðlindir sínar til sjávar og sveita burt úr landinu.
Endurvakning dauðrar stefnu Jóhönnu Sigurðardóttur
Að kíkja í pakkann er gróf aðför að almennri skynsemi þjóðarinnar. Þjóðin kíkti í pakkann í bankahruninu og hafnaði ESB sem vildi að almenningur á Íslandi tæki á sig skuldir óreiðumanna sem settu bankakerfið á hliðina.
Það sem ríkisstjórnin er að fara fram á er að fá óútfylltan tékka frá landsmönnum með framtíð Íslands að veði. Ef ríkisstjórnin treysti þjóðinni, þá myndi hún ekki leggja í þessa vegferð, þar sem þjóðin þurfti áður að heyja fullveldisbaráttu gegn erlendum og innlendum þrjótum sem vildu ræna Ísland í Icesave og ESB tapaði.
Ríkisstjórnin er eins og sértrúarsöfnuður þar sem Ursula van der Leyen er æðstiprestur. Búið er að máta Kristrúnu Frostadóttur við rauða dregilinn í Brussel. Atkvæðagreiðslan er til að tryggja henni áframhaldandi göngu á þeim renning.
Verðmiðinn er lýðveldið Ísland.