Breitling-jafnaðarkonan hefur talað
Formaður Samfylkingarinnar, forsætisráðherra Íslands, birti færslu á samfélagsmiðlum í gær, eftir sveitarstjornarkosningarnar, þar sem hún harmar m.a. að “fólk með jafnaðartaug” hafi ekki kosið nýja kynslóð jafnaðarfólks, sem hún leiðir með blikandi Breitling úr um úlnliðinn, sem metið er á 1,6 milljónir króna. Í fundi sínum í Noregi með “erlendum kollegum” gæti Kristrún mögulega lært að það virkar ekki vel að tala um ójöfnuðinn og skarta um leið dýrum lúxusvörum, sbr. t.d. Macron Frakklandsforseta og einnig þennan franska vinstrimann sem áttar sig á að úrið rímar ekki vel við gagnrýni hans á á hina “ofur-ríku”.
En Kristrún er ekki hætt. Hún sem fyrir kosningar sagði að Evrópumálin væru “ekki á dagskrá” ætlar að keyra þingsályktunartillögu utanríkisráðherra í gegnum Alþingi og hafa skemmri skírn á þinglegri meðferð málsins, án þess að gefa viðunandi skýringar á þessum asa og óðagóti. Er ESB að reka á eftir málinu? Hafa Valkyrjurnar gefið loforð í Brussel sem þarf að standa við?
Kristrún, eins og flestir kollegar hennar, bæði innanlands og utan, talar og vinnur eftir línum sem lagðar eru erlendis. Þetta hefur hún m.a. lært af kollega sínum Keir Starmer, sem hefur sagt opinberlega að hann kjósi fremur að sitja fundi í Davos en í breska þinginu. Lítilsvirðing gagnvart eigin þjóðþingi er eitt af mörgu sem Kristrún og Starmer virðast eiga sameiginlegt, enda vill nú svo “skemmtilega” til að Kristrún er opinberlega komin í Davos-gengið á meðal Young Global Leaders.
Í þessu ljósi er kannski auðveldara að skilja orð Kristrúnar í fyrrnefndri færslu. Skýringar AÞJ eru settar í hornklofa:
“Í ríkisstjórn hristum við upp í kerfinu [gengisfellum Alþingi og aðrar íslenskar valdastofnanir] og leiðum breytingar [með því að auka áhrif ESB, WEF o.fl.]. Þetta gerum við áfram af fullum krafti [með stuðningi ESB og Davos mannanna] – í þágu þjóðar [yeah right] og með gildi jafnaðarmennsku að leiðarljósi [og notum Breitling til að mæla hversu hratt þetta gengur]. Lögum ríkisfjármálin [með því að hækka skatta], bætum samgöngur [með rándýrri Borgarlínu og þrengjum að einkabílnum], höggvum á hnúta í orkumálum [með því að leggja sæstreng milli Íslands og ESB], eflum heilbrigðiskerfið [með nýjum sóttvarnalögum sem svipta fólk yfirráðarétti yfir eigin líkama], byggjum verknámsskóla [ókei], innleiðum réttlát auðlindagjöld [Meiri skattahækkanir], fjölgum íbúðum [í austurþýskum stíl], tryggjum trausta stjórn á útlendingamálum [ha?], hlúum að eldra fólki og öryrkjum [einmitt] – svo nokkur dæmi séu nefnd.”
Kæri lesandi, ef við skiljum tungumálið sem stjórnmálamenn nútímans nota, bæði hérlendis og erlendis, þá er auðveldara að greina hvaðan straumarnir koma og hvert þeir liggja.