Kristin Evrópa mætti eitt sinn útþenslu íslams með hervaldi. Burleigh heldur því fram að næsta gagnsókn Vesturlanda verði að fara fram með fræðslu, ekki sverðum. Mynd búin til með Gemini.
„Hinir hófsömu eru jihad-íslamistar með þolinmæði,“ sagði F.W. Burleigh, höfundur bókarinnar It’s All About Muhammad: A Biography of the World’s Most Notorious Prophet. Í viðtali við The Gateway Pundit lagði Burleigh fram mat sitt á útbreiðslu íslams á heimsvísu, mistökum Vesturlanda í viðbrögðum og því sem hann telur að þurfi að gera.
Jesús birtist í draumi
Burleigh heldur því fram að múslimar dragist að kristni vegna boðskapar hennar um frið og kærleika. „Fólk laðast að kærleika, og það er það sem Jesús miðlar“ sagði hann. Múslimskir fráhvarfsmenn, sem hafa orðið vitni að því hvernig íslam ræktar hatur gagnvart öðrum en múslimum, leitar að einhverju öðru. Boðskapur Krists um kærleiksríkan föður, heldur hann fram, hljómar þar sem guðfræðin gerir það ekki, og Jesús „komi til þeirra í draumum þeirra, vegna þarfa þeirra fyrir kærleika.“
Fyrirbærið þar sem múslimar fá „Jesús-drauminn“ og snúast síðan til kristni hefur verið vel skjalfest. Það er ekki erfitt að trúa því að boðskapur um kærleika og fórnfýsi fyrir aðra höfði meira til sumra en boðskapur um eyðileggingu í nafni stofnunar íslamsks kalífats. Í bók sinni rekur Burleigh þetta hatur beint til Múhameðs og heldur því fram að íslam sé ekki hefðbundin trú heldur ofbeldisdýrkun sem hafi frá upphafi byggt afkomu sína á ógnarstjórn gagnvart þeim sem neituðu að lúta henni.
Hann lítur allt öðruvísi á vestræna einstaklinga sem snúast til íslams. „Heimskuleiki og heilaþvottur skýra það, sagði hann hreint út og bætti við að flestir yfirgefi það að lokum. Fyrir marga sé þetta lítið annað en menningarleg tískubylgja. Hann rekur dýpri orsökina til þess sem hann kallar gramscískan marxisma sem hefur kerfisbundið tekið yfir opinbera menntun, frá háskólum niður í grunnskóla, og unnið samhliða „hófsömum“ múslimum í áratugi.
Hann útskýrði hvers vegna hann kallaði hina hófsömu „þolinmóða heilagastríðsmenn.“
„Þeir brosa vingjarnlega, falla inn í samfélagið og eru tilbúnir að bíða í 20, 30 eða 40 ár eftir að laumuaðferðir þeirra beri árangur.“
Kosning múslimsks-marxísks borgarstjóra í New York, bætti hann við, sé sönnun þess að þessi viðleitni sé nú farin að bera ávöxt „nema skýringin sé fölsuð kosning, sem ekki er hægt að útiloka.“
Um hvort íslam geti lifað samhliða öðrum trúarbrögðum er Burleigh afdráttarlaus. Hann vitnar beint í Kóraninn 8:39: „Berjist við þá þar til engin fitna er lengur til staðar og trúin öll er fyrir Allah.“ Íslam muni aðeins umbera aðrar trúarhefðir svo lengi sem fylgjendur þeirra greiði undirgefnisgjald, heldur hann fram, og jafnvel þá haldi þrýstingurinn um trúskipti áfram.
Hverjir eru það sem kveikja í öllum kirkjum í Evrópu?
Kristnir og aðrir trúarlegir minnihlutahópar greiða jizya í mörgum löndum þar sem hópar heilagastríðsmanna starfa sem raunveruleg stjórnvöld. Í Malí hefur JNIM sem tengist al-Kaída lagt mánaðarlegan skatt upp á um 40 dollara á alla kristna yfir 18 ára aldri í Mopti-héraði og hótað að loka kirkjum ef ekki er greitt. Við landamæri Níger og Búrkína Fasó hafa heilagastríðsmenn gefið kristnum körlum 15 ára og eldri tvo kosti: greiða jizya eða horfast í augu við afleiðingarnar, og varað við því að þeir sem greiði muni „lifa sem þrælar.“
Í Lýðveldinu Kongó hefur ADF/ISCAP gefið kristnum þrjá valkosti: að snúast til íslams, greiða jizya eða deyja — fyrirkomulag sem fréttabréf ISIS, Al-Naba, lýsti í ágúst 2025 sem fullkomlega samkvæmt íslömskum lögum.
Í Pakistan hafa TTP og Lashkar-e-Islam lagt jizya á ættbálkasvæði við landamærin, þar á meðal Tirah-dalinn og Orakzai, þar sem eitt samfélag síka neyddist til að greiða 20 milljónir rúpía og aðrir yfirgáfu heimili sín frekar en að hlýða. Afganistan er enn eina alþjóðlega viðurkennda ríkið sem leggur jizya formlega á undir stjórn Talíbana. Sérfræðingar hjá Open Doors meta þessi tilvik sem hluta af samræmdri víðtækari stefnu þar sem fjölskyldur sem neita eða geta ekki greitt eru hraktar af ættarjörðum sínum.
Hann bendir á skort á kristnum kirkjum í Sádi-Arabíu, eyðileggingu búddastyttna í Afganistan, minnkandi rými fyrir hindúa í Pakistan og Bangladess og brennur á kaþólskum kirkjum í Evrópu. „Hverjir eru að kveikja í öllum kaþólsku kirkjunum og dómkirkjunum í Evrópu?“ spurði hann.
Bók hans skjalfestir þetta mynstur frá stofnun íslams og telur upp það sem hún segir vera glæpi Múhameðs gegn þeim sem höfnuðu honum, þar á meðal fjöldamorð á gyðingaættbálkum, morð á gagnrýnendum, þrældóm karla, kvenna og barna og kerfisbundin rán.
Hijab slæður alls staðar
Varðandi bandalag vinstri manna við íslam sér Burleigh sömu langtímastefnu að verki. „Þú getur ekki farið neitt lengur án þess að sjá hijab-slæður“ sagði hann.
Hann hlífir ekki hugmyndafræðilegu ósamræmi vinstri manna og bendir á að næstum allt sem frjálslyndir segjast andvígir í kristni — takmarkanir á konum, andstaða við samkynhneigð, höfnun fóstureyðinga — sé einnig til staðar í íslam, en samt haldi vinstri menn áfram stuðningi sínum. Hann rekur þetta til áratuga undirróðurs í menntakerfinu sem hafi skilið vestræn samfélög eftir ófær um að greina bæði sjálf sig og andstæðinga sína.
Burleigh varar við því að hér séu siðmenningarleg örlög í húfi. Íslam hafi þrýst á Evrópu frá kynslóðinni strax eftir dauða Múhameðs þegar fylgjendur hans lögðu Íberíuskagann undir sig. Hann bendir á Samtök íslamsks samstarfs, með 57 aðildarríki, þar af 48 með múslimskan meirihluta, sem sönnun fyrir skipulagðri hnattrænni útbreiðslu íslams.
„Ef Bandaríkjamenn og Evrópubúar sýna næga aðgerðaleysi í nægilega langan tíma gæti tap landa þeirra að lokum orðið að veruleika.“
Yfir 28 þúsund banvæn hryðjuverk eftir 11. september 2001
Þessi veikleiki, heldur hann fram, magnast upp af víðtækri vanþekkingu á raunverulegri sögu Múhameðs, vanþekkingu sem hafi þjónað útbreiðslu íslams í aldaraðir en sé nú að rofna. Meira en 25.000 banvænar hryðjuverkaárásir síðan 11. september 2001 hafa knúið sífellt fleiri til að rannsaka uppruna hugmyndafræðinnar. Á sama tíma hafi nýlegar enskar þýðingar á grundvallartextum íslams, þar á meðal ævisögu Ibn Ishaq, hadith-söfnum Bukhari og Muslim, sagnaritum Tabari og Waqidi og Kóranskýringum Ibn Kathir, gert þennan uppruna aðgengilegan almenningi í fyrsta sinn.
Burleigh heldur því fram að vanþekking á sögu Múhameðs nái einnig til múslima sjálfra. Eins og hann skrifaði: „flestir trúaðir þekkja heldur ekki sannleikann um Múhameð. Þeir voru aldir upp, sumir myndu segja heilaþvegnir, með goðsagnakenndu útgáfunni,“ þar sem spámaður þeirra sé svo heilagur að hann muni aðstoða Guð á dómsdegi. Flestir hafi aldrei lesið Kóraninn og margir séu látnir læra hann utanbókar á arabísku án þess að skilja eitt orð. Þetta geri múslimaheiminn sjálfan að mögulegum áheyrendahópi fyrir sannleikann um eigin stofnanda.
Lausn hans er menningarleg fremur en hernaðarleg. Hinn raunverulegi vígvöllur, heldur hann fram „er hugurinn og hið raunverulega skotmark er goðsögnin um að Guð hafi talað við Múhameð.“ Íslam byggir alfarið á þessari einu grundvallarfullyrðingu og myndar það sem hann kallar öfugan pýramída sem hvílir á einum punkti. Eyðileggðu goðsögnina og byggingin hrynur.
Hann dregur upp samlíkingu við Grikkland og Róm til forna: Enginn í Aþenu í dag trúir því að Seifur búi á Ólympusfjalli og enginn í Róm dýrkar enn í musteri Júpíters. Þessar guðagoðsagnir, hversu voldugar sem þær voru á sínum tíma, lifðu ekki af snertingu við sannleikann. Fullyrðingar Múhameðs séu, að hans mati, hvorki öðruvísi né endingarbetri.
Kvikmyndauppljóstranir í stað fallbyssukúla
Miðillinn sem hann leggur til er kvikmyndalistin. Með vísan til pólska konungsins Jan Sobieski, sem sigraði hersveitir Ottómana sem ógnuðu Vín árið 1683 með óvæntri árás og yfirburðastöðu, heldur Burleigh því fram að nútímaígildið sé kvikmyndaframleiðsla á iðnaðarstigi. „Látum kvikmyndauppljóstranir um Múhameð vera fallbyssurnar og fallbyssukúlurnar“ sagði hann.
Skotfærin „eru næg,“ vegna þess að þau eru tekin beint úr eigin kanónískum bókmenntum íslams, sem múslimar geti ekki mótmælt. Hann sér fyrir sér allt frá ævisögulegum stórmyndum í Hollywood-stíl til heimildaleikrita í anda History Channel sem rannsakar flogaveiki Múhameðs, stríð hans gegn gyðingum, margar eiginkonur hans og uppruna Kóransins. Hann leggur jafnvel fram réttarsal, þar sem Múhameð stendur fyrir rétti vegna glæpa gegn mannkyninu og fórnarlömbin hans eru kölluð sem vitni.
Eins og hann orðar það:
„Markmiðið er að hæðast að íslam með leyndarmálum þess og ráðast síðan inn yfir hornið til lokaárásarinnar; reka kvikmyndasverðið inn í hjarta skepnunnar.“
„Skjótið uppljóstrunum ykkar af háum stað kvikmyndahúsa, sjónvarpa og tölvuskjáa. Dreifið þeim um heiminn og fylgist með því hvað gerist fyrir íslam, óvininn sem hefur svarið að kúga ykkur. Sú siðmenning sem þið munuð að lokum bjarga verður ykkar eigin.“