Í miðju samtali við Ernu Bjarnadóttur, hagfræðing og ritara Heimssýnar, reið yfir hressilegur jarðskjálfti, sem hún greindi frá. Þar sem umræðuefnið var hin illa undirbúna ferð ríkisstjórnarinnar að kíkja í pakkann með ESB-kosningu þann 29. ágúst n.k. þá má túlka viðbrögð goðanna að þau séu reið og undirstriki kröfuna um sjálfstæði þjóðarinnar og að landsmenn segi NEI við inngöngu Íslands í ESB. Fyrri hluti samtalsins gekk vel með myndavél en svo hvarf myndin þannig að síðari hlutinn er á hljóðbandi.
Erna Bjarnadóttir lýsir sjálfri sér sem saklausri sveitastúlku og segir frá heimsókn blaðakonu frá einum þekktasta miðli heims New York Post. Tók Erna á móti blaðakonunni með öllu því besta sem hægt var að skarta og fór meðal annars með hana á kúabú til að kynnast daglegu lífi og sjónarmiðum bænda. Mörgum mánuðum síðar birtist grein í tveimur blöðum, New York Times og jafnframt í Irish Times með frásögn blaðakonunnar af Íslandsferðinni. Brá svo við að ekkert var minnst á andstöðu íslenskra bænda við ESB en hins vegar mörg orð um hinn ógurlega Trumps og sagt að hann væri ástæðan fyrir æðibunugangi landsmanna að komast inn í skjól ESB.
Ljóst er af þessu að Ísland er bitbein í baráttu stórveldanna eins og áður hefur gerst. Við höfum farsælt samstarf við Bandaríkin sem ESB sinnar vilja núna ýta til hliðar svo ESB geti tekið völdin á Íslandi og skákað Bandaríkjunum á Norðurslóðum. Þetta er afar hættuleg staða og Ísland ætti að fylgja ráðum Ólafs Ragnars Grímssonar fyrrum forseta sem varar við því að vera að hlaupa til og elta eitthvert stórveldið í þessu þunga alþjóða brimi.
Erna Bjarnadóttir hefur ritað fjölmargar greinar í blöð um Evrópusambandið, efnahagsmál og málefni bænda. Sjálfsagt líta margir til hennar sem kvenskörungs sinnar samtíðar, því hún er svo málefnaleg að jafnvel þeim hörðustu svíður þótt allrar kurteisi sé gætt.
Hún bendir á að ESB sækist eftir sæti í Hringborði Norðurslóða sem Ólafur Ragnar Grímsson stofnaði. Ef Ísland gengur í ESB, þá fara allir utanríkissamningar til miðstjórnarinnar í Brussel og Íslendingar tapa rétti sínum að semja fyrir sig sjálfa. ESB hefði því greiðan aðgang að allri landhelgi Íslands og yfirráðum yfir fiskimiðum og öllu öðru sem þar kann að finnast eins og til dæmis olíu og gasi. Það yrði þá hámark niðurlægingarinnar ef stofnandi Hringborðs Norðurslóða fengi svo ekki áfram sæti við borðið og væri aðeins velkominn sem kaffisendisveinn fyrir ESB-hirðina sem hrifsar allar eigur íslenska lýðveldisins til sín.
Því miður verða margar slíkar sögur veruleiki í kjölfar ESB-aðildar þar sem Íslendingar afsala sér bæði húslyklum og peningaveskinu til Brussel. Húsbóndinn á þeim bæ ákveður háttatíma landsmanna og hversu mikið hann hirðir úr veskjum þeirra fyrir alla grænu skattana sem enginn sér enn fyrir endann á.
Það hafa bændur í ESB fengið að reyna og hafa í nokkur ár mótmælt í löngum traktórsfylkingum sem streymt hafa til Brussel með mykju svo miðstjórnin finni þefinn af því, að bændur vilja lifa áfram og ekki láta fara með sig eins og skynlausar skepnur. Nýjasta dæmið er Mercusor samkomulag von der Leyen við yfirvöld í Suður Ameríku um stórfelldan innflutning landbúnaðarvara frá fátækum illa launuðum bændum sem vinna myrkranna á milli í þeim heimshluta til að halda lífinu. Engar reglur um vinnutíma eða umhverfi finnast eins og við búum við og því öllu sem heitir samkeppni snúið á hvolf.
Erna segir að hún muni ekki taka sér sumarfrí í sumar. Það hefur ríkisstjórninni tekist að koma í veg fyrir.
Þjóðólfur tekur undir það með Ernu og mun heldur ekki taka sumarfrí í sumar.
Ísland er ríkara land með duglegum landsmönnum eins og Ernu sem notar tímann til að taka þátt í umræðum og aðstoða við að vernda landið okkar, sjálft lýðveldið og réttinn til að fá að ráða örlögum okkar sjálf. Erna segir að lokum:
„Við verðum að hugsa um börnin okkar og barnabörnin. Þau eru framtíð Íslands.”
