Samkvæmt rannsakandanum Nima Sanandaji sýna tölfræðilegar upplýsingar skýrt að sveitarfélög með hátt hlutfall íbúa af innflytjendabakgrunni eru almennt með mun hærri afbrotatíðni. Greining bendir til verulegs munar á milli sveitarfélaga í Svíþjóð eftir samsetningu íbúanna.
Í grein sem birt var hjá Riks bendir rannsakandinn og rithöfundurinn Nima Sanandaji á skýrt tölfræðilegt samband milli innflytjenda og afbrota í Svíþjóð. Með því að bera saman sveitarfélög landsins sýnir hann að verulegur munur er á öryggi og fjölda skráðra afbrota eftir því hversu hátt hlutfall íbúa er af sænskum eða erlendum uppruna.
Sanandaji vísar til tölfræði frá sænskum sveitarfélögum og lýsir muninum sem „eins og nótt og degi“ milli þeirra sveitarfélaga þar sem hlutfall íbúa af sænskum uppruna er hæst annars vegar og lægst hins vegar.
Tvöfalt hærri afbrotatíðni í sumum sveitarfélögum
Samkvæmt Sanandaji eru afbrot á hvern íbúa mun fleiri í sveitarfélögum þar sem meirihluti íbúa er af erlendum uppruna en í sveitarfélögum þar sem meira en 90 prósent íbúa eru af sænskum uppruna.
Hann nefnir sveitarfélög eins og Botkyrka, Södertälje, Sigtuna, Järfälla, Haparanda og Burlöv, þar sem meirihluti íbúa er samkvæmt tölfræðinni af erlendum uppruna og Svíar eru í minnihluta. Í þessum sveitarfélögum voru að meðaltali skráð 14.843 tilkynnt afbrot á hverja 100.000 íbúa árið 2025.
Til samanburðar bendir Sanandaji á að í sveitarfélögum þar sem meira en 90 prósent íbúa eru af sænskum uppruna hafi að meðaltali verið skráð um 7.013 afbrot á hverja 100.000 íbúa sama ár. Hann skrifar:
„Það eru því meira en tvöfalt fleiri afbrot á hvern íbúa sem tilkynnt eru í sveitarfélögum með lægsta hlutfall íbúa af sænskum uppruna samanborið við þau sem hafa hæsta hlutfallið.“
Línulegt samband milli uppruna og afbrotatíðni
Sanandaji telur að sambandið verði enn skýrara þegar öll 290 sveitarfélög Svíþjóðar eru skoðuð samtímis. Að hans sögn sýna tölfræðigögnin línulegt mynstur þar sem hærra hlutfall íbúa af sænskum uppruna fari saman við lægri tíðni skráðra afbrota:
„Fyrir hver 10 prósentustiga aukningu í hlutfalli íbúa af sænskum uppruna í sveitarfélagi fækkar skráðum afbrotum að meðaltali um um 1.630 á hverja 100.000 íbúa.“
Á sama tíma bendir hann á að stórborgir séu oft með hærri afbrotatíðni af ýmsum ástæðum, meðal annars vegna þess að þær laða að sér marga gesti, ferðamenn og fólk sem sækir vinnu þangað daglega. Stokkhólmur, Malmö og Helsingjaborg eru nefnd sem dæmi um sveitarfélög með háa afbrotatíðni, þar sem íbúaþéttleiki og mikill straumur fólks hefur einnig áhrif á tölfræðina, en ekki eingöngu hlutfall íbúa af erlendum uppruna.
Öruggustu sveitarfélögin
Í greininni nefnir Sanandaji einnig sveitarfélögin Hammarö, Forshaga, Lekeberg og Gagnef sem meðal öruggustu sveitarfélaga Svíþjóðar miðað við fjölda tilkynntra afbrota á hvern íbúa. Samkvæmt honum voru þar færri en 5.000 afbrot tilkynnt á hverja 100.000 íbúa árið 2025.
Það sem þessi sveitarfélög eiga sameiginlegt er, að sögn Sanandaji, að um níu af hverjum tíu íbúum eru af sænskum uppruna. Hann telur því að rök standi til þess að tala um skýrt samband milli lýðfræðilegrar samsetningar og öryggis. Hann segir:
„Sambandið er skýrt. Þau sveitarfélög í Svíþjóð þar sem hæst hlutfall íbúa er af sænskum uppruna eru óvenju örugg hvað afbrot varðar.“
Gagnrýni á pólitískt stýrða blöndun íbúa
Sanandaji gagnrýnir einnig tillögur Sósíaldemókrata um svo kallaða pólitískt stýrða blöndun íbúa sem lausn á aðlögunarvanda. Hann telur að slíkar aðgerðir geti frekar dreift félagslegum vandamálum til fleiri landshluta en leyst þau.
Að hans mati gæti aukinn innflutningur fólks ásamt slíkri stefnu leitt til aukins óöryggis í fleiri sænskum sveitarfélögum. Hann tengir málið einnig við efnahagslegar afleiðingar og vísar til rannsókna sem sýna að afbrot og óöryggi hafi áhrif á vilja fyrirtækja til að fjárfesta, ráða starfsfólk og stækka starfsemi sína.
Nima Sanandaji er forstjóri European Centre for Entrepreneurship and Policy Reform. Hann hefur birt rannsóknir á fjölmörgum sviðum, meðal annars í hagfræði, efnahagssögu og náttúruvísindum, og hefur skrifað um þrjátíu bækur.