Arnar Þór Jónsson gerði prýðilega úttekt á facebook á ræðu Ólafs Ragnars Grímssonar á fundi Áfram Íslands í gær. Arna Þór skrifar:
Ólafur Ragnar Grímsson hélt tímamótaræðu á stofnfundi Áfram Ísland í gær. Ræða hans var ekki flokkspólitísk. Þetta var ræða um lýðveldið okkar. ÓRG var mættur á fundinn því honum er ekki sama um lýðveldið. Honum er ekki sama um áratuga baráttu fyrir útfærslu landhelginnar. Honum er ekki sama um þann mikla árangur sem kynslóðirnar hafa náð í þessu landi frá fullveldisstofnun: Uppbygging vega, hafna, brúa, umbætur í samgöngum, bygging sjúkrahúsa, skóla o.s.frv. Íslendingar áttu danskan konung þegar ÓRG fæddist. Íslendingar eru nú í fremstu röð þjóða. ÓRG er heimsborgari. Hann hefur farið víða og starfað víða, kynnst æðstu mönnum stærstu og smæstu þjóða. Hann sér stórkostlegan árangur Íslendinga. Hann bendir á að Ísland er, ásamt Noregi og Sviss, meðal þriggja af fimm ríkustu þjóða heims.
Hvers vegna þá að fara í þessa vegferð til Brussel í stað þess að halda áfram á þeirri árangursbraut sem vegferðin hefur skilað okkur? Hvers vegna á að taka U-beygju nú og reyna að sannfæra Íslendinga um að okkur sé best borgið með að afhenda erlendum mönnum stóran hluta af löggjafar-, framkvæmdar- og dómsvaldi okkar? ÓRG minnir á að lobbýistar og embættismenn í Brussel bera ekki stöðu Íslands sérstaklega fyrir brjósti.
ÓRG undrast asann sem einkennir málið. Af hverju að “klára þetta fyrir haustið”? ÓRG bendir á að við hefðum þurft upplýsta, djúpa umræðu. Engin af næstu nágrannaþjóðum okkar hefur séð hagsmuni sína í því að ganga í ESB. Af hverju eru norrænu þjóðirnar ekki með Evru, nema Finnar? ÓRG bendir á tölfræði um atvinnuleysi ungs fólks í ESB, sem er svimandi hátt (25% í Finnlandi, Spáni og víðar). Svíar og Danir felldu í þjóðaratkvæði að taka upp Evru. Ekki hefur það orðið þeim til tjóns. Hagfræðilega er það villukenning að evran muni færa okkur gull og græna skóga. Við viljum ekki villukenningar heldur staðreyndir.
Hvað er það sem við þurfum að sjá? ESB er þekkt stærð. Hver og einn getur kynnt sér hvað í því felst að ganga í ESB og afhenda dómstól ESB æðsta dómsvald á Íslandi og hafa lagalegt gildi umfram samþykktir Alþingis. Ef menn trúa því í alvöru að þetta sé “könnunarleiðangur” þá minnir ÓRG á að Jóhanna og Steingrímur reyndu ekki að fela það að þau vildu ganga í ESB. Ef ferlinu verður ýtt af stað, þá er það byggt á umsókn Jóhönnu og Steingríms, og Ísland þar með í stöðu umsóknarríkis.
Fáum við undanþágur? Mitterand sagði: “Samningur getur ekki verið eintómar undanþágur.” Uffe Elleman Jensen, utanríkisráðherra Dana og harður ESB sinni, sagði að ef Íslendingar vildu ekki ganga í ESB “eins og það er” þá skyldum við “gleyma þessu”. ÓRG bendir á heimasíðu Viðreisnar, þar sem finna má ræðu heiðursgests á síðasta landsfundi Viðreisnar, Hofstad, sem hylltur var með standandi lófaklappi þar fyrir að segja m.a. að ekki eigi að vera að ræða um undanþágur fyrir Ísland, heldur ganga inn til að byggja upp “nýtt heimsveldi” (e. new empire). ÓRG minnir á að undanþágur eru aðeins um smotterí: Danir fengu undanþágur fyrir sumarbústaði. Finnar fengu undanþágu vegna “heimskautalandbúnaðar” sem felur í sér að ríkissjóður Finnlands má leggja sérstakan skatt á Finna til að styrkja þarlenda bændur.
ESB er þekkt stærð (sjá mynd): Þing, dómstóll, kommission, 30 þúsund lobbýistar, 40.000 skrifstofumenn. En fáum við ekki sæti við borðið? Björn Malmkvist tók viðtöl við 2 þingmenn (af rúmlega 700) á þingi ESB og fékk að heyra að þingfulltrúar starfi þar með “flokkahópum” og að okkar 6 fulltrúar myndu sitja í slíkum hópum. ÓRG bendir á að fréttastofa RÚV hafi klippt út búta úr viðtali Björns Malmkvist, sem hentuðu ekki “narratífinu”. Klippt var út frásögn um það að atkvæði ráðherra í ráðherraráðinu vegi mismikið og Þýskaland og Frakklandi hafi þar ríflega 30% atkvæðamagnsins en fulltrúi Íslands í ráðherraráðinu hefði 0,1% vægi! Þetta klippti RÚV út úr viðtali Björns Malmkvist. Þetta eru staðreyndirnar, valdhlutföllin og veruleikinn sem verið er að biðja okkur að ganga inn í.
En þetta kostar okkur ekkert er það? Í ræðu sinni á fundinum í gær benti Björn Zoega á fórnarkostnað viðræðnanna: Allan þann tíma sem þær standa gerir embættiskerfið á Íslandi ekki annað en að glíma við kerfið þarna úti. Landsstjórnin verður upptekin við glímuna við Brussel. ÓRG rifjar upp hvað viðræðurnar kostuðu íslenska stjórnkerfið í tíð Jóhönnu og Steingríms. ÓRG bendir á að fríverslunarsamningar við önnur ríki, m.a. Bandaríkin og Kína, muni falla niður.
Fórnarkostnaðurinn er fjórþættur: Embættismannakerfið, pólitíska forystan í landsmálum, fríverslunarsamningar, íslensk fyrirtæki muni ekki geta sótt fram á öðrum mörkuðum því viðsemjendur þar muni ekki vilja tala við þau fyrr en fyrir liggur hvort við förum inn í reglufargan ESB eða ekki.
Lýðræði og stjórnarskrá eru ekki innantóm orð, heldur það sem gerir okkur kleift að hafa valdið í okkar eigin höndum. Aðild að ESB myndi taka valdataumana úr okkar höndum, dómsvaldið, framkvæmdavaldið að hluta og löggjafarvaldið að hluta, í skiptum fyrir pínulítinn stól í Brussel: Enginn Íslendingur getur breytt stofnsáttmálum ESB.
Málskotsrétturinn skv. 26. gr. stjórnarskrárinnar er dýrmætur. Fari Íslendingar inn í ESB mun þessi mikilvægi réttur vera tekinn úr sambandi: Enginn málskotsréttur stöðvar reglugerðir og tilskipanir ESB.
Æðsta stjórn ESB er ekki valin á lýðræðislegan hátt. Úrsúla von der Leyen var valin af kanslara Þýskalands og forseta Frakklands einum. Úrsúla valdi ein Kaju Kallas sem utanríkismálastjóra ESB.
Íslenskt lýðræði er þess virði að berjast fyrir. Íslenskt sjálfstæði er þess virði. Lýðveldið er þess virði.
Viljum við Áfram Ísland eða ætlum að við að taka U-beygju? Ólafur Ragnar Grímsson hefur talað.