Arnar Þór Jónsson, lögmaður, fyrrum forsetaframbjóðandi og núverandi formaður Lýðræðisflokksins er óþreytandi við að upplýsa landsmenn um þær hættur sem leynast bæði ef fólk lætur plata sig til að segja já við lögræði Evrópusambandsins yfir Íslandi og ef það eltir blint (druslu)kerlingar sem vilja sýnast merkilegar í heiminum. Hér að neðan er einn af nýlegri pistlum hans um stjórnmálakonuna Katrínu Jakobsdóttur sem selt hefur sálu sína til glóbaliztanna í Davos, World Eonomic Forum. Þjóðólfur setti inn millifyrirsagnir.
Arnar Þór Jónsson skrifar:
Katrín Jakobsdóttir er að lifa draum allra þeirra sem líta á stjórnmálaþátttöku sem stökkpall inn í skattfrjáls og vel launuð alþjóðleg störf. Katrín kann að spila leikinn: Hún var dyggur þjónn WHO meðan Covid-19 gekk yfir – og uppskar að launum starf þar þegar pólitískum ferli hennar lauk árið 2024. Þarna lét hún hagsmunaárekstra ekki flækjast fyrir sér, ekki frekar en hún lét það flækjast fyrir sér að taka fullan þátt í lokuðum fundum í Davos á vegum WEF, þar sem hún var skráður meðlimur meðan hún var enn ráðherra.
Þú verður hamingjusamur öreigi
Í Davos véla ríkustu og valdamestu heims um framtíðarstefnu og hvernig koma megi völdum í hendur stöðugt færri – og fjarlægari – manna sem bera enga lýðræðislega ábyrgð. Umræðan í Davos snýst um hvernig gera megi einstaklingana valdalausa og eignalausa, sbr. slagorðið “You will own nothing and be happy”. Í Davos klappa kjörnir fulltrúar almennings með og taka þátt í að bollaleggja um hvernig koma megi þessum áformum sem skilvirkast í gegn. Á þessum grunni eru ríkissjóðir opnaðir og milljarðar greiddir í loftslagssjóði, alþjóðlegt rafrænt eftirlit o.fl. Í Davos er unnið að því að setja hagsmuni stórfyrirtækja skör ofar hagsmunum þjóðríkja og láta stjórnmálamenn samþykkja alþjóðlegar skuldbindingar sem ganga framar landslögum. Allt getur þetta augljóslega brotið gegn skyldum forsætisráðherra sem á að setja þjóðarhag í forgang, því þegar hagsmunir WEF rekast á hagsmuni Íslands þá velja þægir atvinnustjórnmálamenn hið fyrrnefnda, því völdin og peningarnir innan vébanda WEF yfirtrompa allt það sem varðar örþjóð á kletti norður í hafi. Allir vita að ef afdankaðir stjórnmálamenn vilja fá feit stjórnarsæti, greiðslur fyrir að halda ræður á alþjóðlegum fundum og atvinnutækifæri hjá alþjóðastofnunum, þá er betra að fiska í WEF tjörninni. Allir sem fylgst hafa með vita að milli eftirlitsstofnana í þjóðríkjum og alþjóðlegra stórfyrirtækja eru snúningsdyr sem meðfærilegt fólk fær að ganga um. En slíkar snúningsdyr eru einnig til fyrir stjórnmálamenn – og það veit líka núverandi forsætisráðherra Íslands, sem einnig er opinber þátttakandi í starfi WEF.
Ef Íslendingar væru með kveikt á perunni þá væri þetta til umræðu í heitu pottunum og víðar, því enginn myndi sætta sig við slíka hagsmunaárekstra í atvinnulífinu eða hjá íþróttafélögunum, svo dæmi séu nefnd. Íslendingar eiga ekki að sætt sig við að innlend stjórnmál séu í heljargreipum erlends skuggavalds sem svarar ekki til neinnar ábyrgðar á Íslandi. WEF heldur engar kosningar, en hvaða máli skipta íslenskar kosningar ef æðstu ráðamenn hafa gerst handgengnir erlendu valdi? Enginn getur þjónað tveim herrum.
Koðnum ekki niður fyrir Katrínu og WEF
Við Íslendingar þurfum að vakna til vitundar – og til ábyrgðar. Við þurfum að færa athyglina frá símaskjánum, tölvuskjánum og sjónvarpsskjánum, en læra þess í stað að sjá mynstur og hliðstæður, tengja saman punkta, verða læs á hættumerki og taka stjórn á þvi sem snýr að okkur sjálfum: Orðum okkar, heilsu okkar, stjórnmálum okkar, landinu okkar, en ekki koðna niður frammi fyrir hræðslumyndböndum Katrínar og félaga hjá WEF sem vilja halda þeirri hugmynd á lofti að vandamálin séu svo risastór og svo hnattræn að við getum ekkert gert annað en að borga meira og ofurselja okkur fjarlægu, erlendu valdi. Lögræðislög setja ströng skilyrði fyrir því að menn séu sviptir sjálfræði – og fullvalda þjóð þarf ekki að sætta sig við að kjörnir fulltrúar hennar vinni að því, með leynimakki og leynisamtölum við útlenda ráðamenn, að svipta þjóðina sjálfræði.