Töluvert hefur verið rætt um hinn meinta „hatursglæp“ að einhver eða einhverjir hafi málað íslenska fánann yfir hinsegin fána kirkjunnar á tröppunum við Grafarvogskirkju. Yfirvöld spara ekki stóryrðin eins og Hanna Katrín Friðriksson atvinnuegaráðherra sem segir „rasista vilja endurskilgreina hlutverk íslenska fánans.” Þá segir Hjördís Sigurbjartsdóttir, aðstoðaryfirlögregluþjónn á lögreglustöð fjögur, að málið sé rannsakað sem hatursglæpur.
Nútíminn birtir viðtal við þann sem málaði fánann sem baðst skiljanlega nafnleyndar vegna alls froðufellandi haturs sósíalista í ríkisstjórn og lögreglunni að ekki sé nú talað um vissa presta og sjálfan biskup Íslands sem fyrirskipaði kirkjunni að snúa baki við boðskap Jesús Krists að kynin séu tvö og að heiðra beri föður og móður. Biskupinn sjálfur hefur innleitt nokkurs konar tísku fyrirsætumenningu í þjóðkirkjuna þar sem hún hefur verið iðin að láta fjölmiðla mynda sig í nýstárlegum tískufötum og hegðar sér meira eins og rokkdrottning en yfirmaður íslensku þjóðkirkjunnar. Biskupinn, forseti Íslands ásamt pólitískt vönkuðum prestum og afdönkuðum stjórnmálamönnum bera meginábyrgð á þeirri sértrúarstefnu sem þjóðkirkjan hefur tekið upp og er í andstöðu við trúboð Krists sem Íslendingar hafa fylgt öldum saman.
Listamaðurinn segir gjörninginn hafa verið gerðan til að vekja umræðu sem svo sannarlega hefur tekist og því er gjörningurinn kærkominn hvati til að menn fari nú að ræða málin í alvöru og skynsemi. Hann bendir á að regnbogafáninn „njóti sérstakrar verndar í opinberri umræðu“ og hittir þar naglann beint á höfuðið. Sósíalistar og kommúnistar eru svo yfir sig móðgunargjarnir að þeir geta lítið annað en hvæst og slegið frá sér þegar bent er á augljósa rökleysu í þeirra búðum. Nútíminn notar orðið „inngildingarfáni“ um hinseginfánann sem sýnir á hvílíkum villigötum umræðan í landinu er í málinu, því hvað er eiginlega verið að inngilda með með þessum fána, sem hefur verið notaður til að bola burtu löggildum fána Íslands úr opinberu rými landsmanna?
Eiginlega þyrftu atvinnuvegaráðherrann, aðstoðarlögregluþjónninn, biskupinn og forseti Íslands, að fara saman í andlega meðferð í kristnum fræðum og réttast að senda þær til séra Geir Waage í sókn Borgfirðinga. Honum tækist mögulega með guðs hjálp að særa illan anda úr þessum konum. Málið er að íslenska kirkjan þjónar ekki lengur Kristi og hefur verið yfirtekin af stjórnmálunum eins og í Svíþjóð. Munurinn á Svíþjóð og Íslandi er hins vegar sá, að í Svíþjóð er stjórnmálakosningar til kirkjuráðs sem stjórnmálaflokkarnir bjóða sig fram og kirkjuráðið ræður athöfnum og ákvörðunum sænsku kirkjunnar. Á Íslandi er hoppað yfir þetta stig og vinstri menn hrifsa bara til sín með völdum það sem þá lystir burtséð frá öllu öðru.
Þegar ég var staddur á landinu fyrir nokkrum árum, þá var það súrrelísk upplifun að sjá hinsegin fánann blakta út um allan bæ, jafnt við opinberar byggingar sem við einkafyrirtæki. Hvergi sást til íslenska fánans. Það var eins og maður hefði lent í einhverju Undralandi hinseginrómantíkur, þar sem eðlun samkynhneigðra væru umbúðir úrkynjunjarpakkans. Að vera stöðugt að klína þessu framan í fólk þjónar sama og sýnileiki valdsins, þú flaggar til að vera með í „góða hópnum“ sem viðurkenndur samfélagsþegn sem færð að vera með samtímis sem fáninn er sigri hrósandi yfirlýsing hins pólitíska rétttrúnaðar: „Sjáið, við höfum sigrað! Við ráðum! Ef þú andmælir, þá ertu rasisti og hatursglæpamaður og verður dæmdur!“ Fyrir þessu offorsi hefur íslenski fáninn verið hæddur, smánaður, vanvirtur og hataður með útfrystingu úr opinberu rými sem honum er þó ætlað að vera í skjóli laganna.
Transþráhyggjan er orðin að tákni fyrir pólitískan rétttrúnað hins nútíma sósíalisma, þar sem röksemdir réttlætinganna minna á trúarbrögð í stað almennrar skynsemi. Rökin eru á stigi smábarnsins: „Af því bara“ og traðkað er á íslenskum lögum, stjórnarskrá og íslenska fánanum. Ef eitthvað er óvirðing og hatursglæpur þá er það slík vanvirðing við það sem íslenskt er.
Sem betur fer er pendúllinn á leiðinni til baka og mun steinrota hugmyndafræðilegar landeyður eins og áðurnefndar fjórkonur.
Sjálfsagt verður listamaðurinn dæmdur fyrir spjöll á opinberum eigum. Pólitíski rétttrúnaðurinn mun taka sinn toll. En gjörningurinn mun lifa sem þörf ábending á það sem miður hefur farið í þjóðfélaginu.
Eini inngildingarfáninn á Íslandi er íslenski þjóðfáninn. Hvorki fáni íslam eða hinsegin fræðasamfélagsins breytir því.