Þrjú af hverjum fjórum heimilum í Vínarborg, sem tengjast innflytjendum frá helstu upprunalöndum hælisleitenda, geta ekki séð sér farborða án opinberra bóta, samkvæmt gögnum sem Hagstofa Austurríkis (Statistics Austria) hefur greint.
Greiningin, sem Kronen Zeitung fjallar um, náði til um 103.000 heimila víðs vegar um Austurríki þar sem að minnsta kosti einn íbúi var viðurkenndur flóttamaður, hælisleitandi eða einstaklingur með viðbótarvernd frá Sýrlandi, Afganistan, Írak, Íran, Sómalíu eða Tsjetsjníu í Rússlandi.
Vínarborg var með langhæsta hlutfallið af heimilum sem reiða sig á félagslega aðstoð. Um 75 prósent þeirra heimila sem voru skoðuð í höfuðborginni voru háð lágmarksframfærslubótum eða sambærilegum opinberum stuðningi, sem þýðir að aðeins eitt af hverjum fjórum heimilum var talið efnahagslega sjálfbjarga.
Á landsvísu gátu 47 prósent þeirra heimila sem rannsóknin náði til ekki séð sér farborða án opinbers stuðnings, samkvæmt Exxpress.
Við matið var heimili talið sjálfbjarga ef tekjur þess komu af atvinnu, lífeyri, atvinnuleysistryggingum eða sjúkrabótum en ekki af lágmarksframfærslubótum eða öðrum sambærilegum velferðargreiðslum.
Niðurstöðurnar eru í skarpri mótsögn við stöðu austurrískra heimila án innflytjendabakgrunns. Eftir sambandslöndum voru á bilinu 90–93 prósent slíkra heimila flokkuð sem sjálfbjarga. Vínarborg stóð einnig þar verr að vígi en önnur svæði landsins, þó um 86 prósent heimila án innflytjendabakgrunns í borginni væru engu að síður talin sjálfbjarga.
Inngildingarráðherrann Claudia Bauer sagði að tölurnar sýndu nauðsyn þess að koma þeim sem þiggja félagslegar bætur hraðar út á vinnumarkaðinn:
„Velferðarkerfið á að styðja fólk við að verða sjálfbjarga eins fljótt og auðið er. Það á aldrei að vera eftirsóknarvert að lifa til frambúðar á félagslegum bótum í stað þess að sjá fyrir sér og fjölskyldu sinni með vinnu.“
Ráðherrann gaf jafnframt til kynna að í framtíðinni yrði meiri áhersla lögð á að framfylgja skyldum um aðlögun að samfélaginu. Þeir sem neita að taka þátt í lögboðnum samþættingarúrræðum gætu átt yfir höfði sér skerðingu á félagslegum bótum sem fjármagnaðar eru af skattgreiðendum.
Yfirvöld hafa einnig bent á að Vínarborg hafi afnumið rétt einstaklinga með viðbótarvernd til lágmarksframfærslubóta. Samkvæmt gögnum frá vinnumálastofnun Austurríkis (Public Employment Service) fækkaði atvinnulausum í þeim hópi í kjölfarið um meira en þriðjung.
Ríkisstjórnin telur að þessi samdráttur bendi til þess að margir sem áður reiddu sig á félagslegar bætur hafi í raun getað fundið sér vinnu, jafnvel við erfiðar efnahagslegar aðstæður, þegar reglur um bætur voru hertar.
„Allir sem koma til Austurríkis verða að geta séð fyrir sér og fjölskyldum sínum eins fljótt og auðið er,“ sagði Bauer. „Vinnan er lykillinn að aðlögun.“
Þótt Vínarborg sé áfram helsta miðstöð erlendra ríkisborgara sem reiða sig á félagslegar bætur greiddar af skattfé, eru einnig önnur svæði í Austurríki þar sem hlutfall erlendra heimila sem þiggja slíkar bætur er óvenju hátt.
Í janúar sýndu aðrar tölur að erlendir ríkisborgarar voru 72 prósent allra þiggjenda félagsaðstoðar í St. Pölten, höfuðborg Neðra-Austurríkis.
Af 1.278 einstaklingum sem fengu félagslegar bætur voru 528, eða 41 prósent, sýrlenskir ríkisborgarar. Aðrir 99, sem jafngildir um 8 prósentum, voru afganskir ríkisborgarar. Samanlagt voru Sýrlendingar og Afganar því nær helmingur allra bótaþega í borg með um 56.000 íbúa.
Austurrískir ríkisborgarar voru 359 talsins, eða 28 prósent allra bótaþega, þrátt fyrir að vera langstærsti hluti íbúa borgarinnar.