126 prestar í sænsku þjóðkirkjunni mótmæla því að prestar verði neyddir til að „gefa saman“ samkynja pör. Slík krafa gæti hrakið bæði presta og safnaðarmeðlimi úr kirkjunni, vara þeir við í opnu bréfi. Þeir segja jafnframt að nokkrir prestar hafi ekki þorað að undirrita bréfið af ótta við að „þeir eða fjölskyldur þeirra verði fyrir hefndaraðgerðum“.
Meðal undirritaðra eru einnig prestar sem sjálfir gefa samkynhneigð pör saman fyrir opnum tjöldum. Þrátt fyrir ólíkar skoðanir á hjónabandinu standa þeir saman að því að verja rétt starfsfélaga sinna til að fylgja sannfæringu sinni, segir í bréfinu sem birtist í Kyrkans Tidning.
Þeir hvetja fulltrúa á kirkjuþingi til að hafna tillögu 2026:76. Bréfritarar telja að hún þrengi að prestum sem halda fast við að hjónaband sé samband karls og konu.
Þeir vilja halda því fyrirkomulagi sem hefur gilt frá árinu 2009, þar sem kirkjan ber ábyrgð á að samkynhneigð pör geti „gengið í hjónaband“, án þess að einstakir prestar séu neyddir til að framkvæma vígsluna.
„Prestar hafa heimild til að gefa fólk saman. Kirkjunni ber skylda til að sjá til þess að fólk fái kirkjulega hjónavígslu. Engin þvingun á sér stað og engu samkynja pari hefur verið synjað um hjónavígslu á grundvelli kyns,“ skrifa prestarnir 126.
Að mati undirritaðra gerir hefðbundinn skilningur á hjónabandi prest ekki síður hæfan til að gegna starfi sínu. Þeir vara við því að þvingun geti skaðað heilsu og starf prestanna, torveldað samskipti við aðrar kirkjur og orðið til þess að heilar hreyfingar yfirgefi sænsku þjóðkirkjuna:
„Ef markmiðið er að gera kirkjuna opnari og auka fjölbreytni innan hennar er leiðin ekki sú að gera hana einsleitari.“
Prestarnir telja að afleiðingarnar geti einnig orðið neikvæðar fyrir samkynhneigða sjálfa. Þeir spyrja hvernig það væri að komast að því eftir á að sá sem framkvæmdi hjónavígsluna hefði gert það gegn sannfæringu sinni, af ótta við að missa réttinn til að starfa sem prestur.
Jafnframt segja prestarnir að ótti við refsingu hindri þegar starfsfélaga þeirra í að tjá skoðanir sínar:
„Við hefðum getað verið miklu fleiri, en nokkrir starfsfélagar okkar hafa ekki þorað að skrifa undir — af ótta við að þeir eða fjölskyldur þeirra verði fyrir hefndaraðgerðum,“ skrifa þeir í opna bréfinu.